X
تبلیغات
شیپور

www.301040.tk وَوَاعَدْنَا مُوسَى ثَلاَثِینَ لَیْلَةً...

و با موسى 30 شب وعده گذاشتیم و آن را با 10 شب تکمیل نمودیم به این ترتیب میعاد پروردگارش 40 شب تمام شد... اعراف142


دوشنبه 11 اسفند‌ماه سال 1393 ساعت 10:03

902. پیشنهاد فیلم مستند برای جلسه


سلام دوستان،



از وقتی که آمده ام ایران عزیزان در مورد گردهمایی وبلاگی سوالاتی پرسیده اند. همان طور که یادتان هست ما سنتی داشتیم (و داریم) که هر چند وقت یک بار دور هم برای جلسات جمع بشویم که آشنایی هایمان از فضای مجازی فراتر برود و به دنیای واقعی هم سرایت یابد. در جلسات قبلی که برگزار کرده ایم تجربه های مفیدی کسب کرده ایم و انشالله در برگزاری جلسات آینده باید از اشتباهات گذشته درس بگیریم تا گردهمایی های مفیدتری داشته باشیم.



برای جلسه ی بعد (که به زودی زمان و مکان آن را اعلام خواهم کرد) تصمیم گرفته ایم از فیلم مستند برای جهت دهی به بحث استفاده کنیم. با استفاده از این روش قادر خواهیم بود که بحث منسجم تری انجام دهیم و از شاخ و برگ دادن نامربوط جلوگیری کنیم. پس برنامه ی جلسه به این شکل خواهد بود:



1. حدود یک ربع الی بیست دقیقه خوش آمد گویی و سلام و احوال پرسی در اول جلسه

2. دیدن فیلم مستند

3. حدود چهل و پنج دقیقه الی یک ساعت بحث و گفتگو پیرامون موضوع مطرح شده در فیلم



حالا نوبت این است که اگر دوستان فیلم مستندِ به خصوصی را مد نظر دارند در بخش نظرات این نوشتار مطرح کنند. از میان فیلم های مطرح شده یکی را انتخاب می کنیم و در نوشتار بعدی همراه با زمان و مکان جلسه اعلام می کنیم. منتظر پیشنهادات خوبِ شما هستم!

برچسب‌ها: جلسه، وبلاگ


ابزار امتیاز دهی



شنبه 2 اسفند‌ماه سال 1393 ساعت 09:43

901. حضور در برنامه تلویزیون


علم با طعم لذت، پخش شده در بهمن 1393. امیدوارم برایتان آموزنده و سرگرم کننده باشد.


برچسب‌ها: خصوصی، دانشجو، رسانه


ابزار امتیاز دهی



پنج‌شنبه 23 بهمن‌ماه سال 1393 ساعت 09:12

900. عکس دیروز


برچسب‌ها: ایران، خصوصی، عکس


ابزار امتیاز دهی



پنج‌شنبه 16 بهمن‌ماه سال 1393 ساعت 22:56

899. پست: یک اختراع ایرانی


امروز یک سخنرانی در مورد تاریخ دنیا توسط یکی از پروفسورهای مطرح آمریکایی را گوش می کردم. ایشان در مورد تمدن های گذشته صحبت می کند و مسائل مختلفی را مطرح کرده و تحلیل می کند. این سخنرانی ها مجموعه ای به طول حدود 15 ساعت است که تاریخ بشر را به صورت خلاصه بیان می کند.


در میان صحبت های امروز این جمله من را به فکر فرو برد:

"پرشیا (ایران) اولین تمدنی بود که سیسپم پست را اختراع کرد".


دوستانی که در اروپا زندگی کرده باشند، می دانند که چقدر این خارجی ها تلاش می کنند اگر چیزی را اختراع یا کشف کرده اند، آن را به گونه ای حفظ و نگهداری کنند که زبانزد دنیا شود. به عنوان مثال عنصر "فسفر" در سوئد کشف شد، و به همین دلیل امروزه سوئد یکی از بزرگترین تولید کنندگان کبریت در دنیا است (نوک کبریت از گوگرد استفاده می کند). این حس تملک بر روی چیزی که یک کشور اختراع یا کشف کرده است به شدت در انگلستان و فرانسه هم دیده می شود. مخصوصا این انگلیسی ها خیلی به تاریخ خود می بالند و اختراعات خودشان را به گونه ای با کیفیت حفظ می کنند که گویا سر قفلی آن دست خودشان است.


امروز با خودم فکر می کردم که چقدر خوب می شد اگر سیستم پستی ایران به گونه ای خودش را اداره می کرد که زبانزد خاص و عام شود. یعنی به گونه ای عمل کند که همه در گوشه ی ذهن خودشان بدانند که پست اختراع ایران بوده است و امروزه هم حرف اول را در این زمینه می زند. ناگفته نماند که وضعیت پست کشور در حال حاضر نسبتا خوب است (خیلی خیلی بهتر از کشورهای جهان سوم دنیا است. اگر داستان های مربوط به پست در کشورهایی مانند بنگلادش را برایتان تعریف کنم، حاضر خواهید شد پست ایران را حلوا حلوا کنید و بر روی چشم خود بگذارید). ولی آرزوی من این است که کاش آن قدر پست ایران خوب بود که خیره کننده بود! مثلا به جای پست دی اچ ال یا پست فد اکس، مردم دنیا از پست ایرانی استفاده می کردند و در واقع اصالت و تارخیچه ی این اختراع در روح پست ایرانی دیده می شد.


نمی دانم، این افکار فقط یک فکر گذرا بود. قطعا نیاز به تحلیل اقتصادی دارد تا ببینیم اصلا توجیه پذیر هست یا خیر.

برچسب‌ها: فرهنگ، تاریخ، انگلستان، ایران


ابزار امتیاز دهی



شنبه 4 بهمن‌ماه سال 1393 ساعت 09:12

898. بدعتی به نام چک ضمانت هنگام استخدام


در هیچ کدام از کشورهای جهان اول که در آن ها زندگی کرده ام، با پدیده ای این چنینی رو به رو نشده ام: دریافت چک ضمانت هنگام استخدام! ولی در این چند هفته که ایران بوده ام از دوستان مختلفی که در شرکت های خصوصی ایران کار می کنند شنیده ام که بعضی از شکرت ها این بدعت را شرط استخدام کرده اند. یعنی مثلا می گویند در هنگام امضای قرارداد برای شروع همکاری، کارمند می بایست مبلغی مانند 10 میلیون تومان چک یا سفته به شرکت بدهد. شرکت این طور توجیه می کند که این برای ضمانت است که مبادا در آینده این کارمند ضربه ای به شرکت وارد کند. در واقع یک نوع امنیت برای شرکت است که اگر در آینده این کارمند دست از پا خطا کرد، بتواند با این چک یا سفته او را جریمه کند.


اولین سوالی که پیش می آید این است که مگر مملکت قانون ندارد!؟ اگر آن کارمند ضربه ای قابل توجه به شرکت وارد بکند، مگر قانون کشور برای پیگیری این مساله کافی نیست که شرکت ها خود را ملزم به این می دانند که یک "گرو" علیه کارمندان خود در دست داشته باشند؟ شاید جواب این سوال این باشد که گرچه مملکت قانون دارد، ولی طی کردن فرایند قانونی دشوار است و شرکت ها نمی خواهند خود را به زحمت شکایت و شکایت کشی بیاندازند. آن ها خیلی راحت تر هستند یک گرو نقد در دست داشته باشند.


سوال دوم این است که اگر این چک یا سفته را به عنوان "ضمانت" دریافت می کنند، چرا به کارمندان اجازه نمی دهند که بر روی چک بنویسند این چک، چکِ ضمانت است؟! شرکت ها تاکید دارند که باید چک یا سفته بدون هیچ توضیحی یا پشت نویس خاصی در اختیار شرکت قرار گیرد. یعنی این کارمند بدبخت حتی حق ندارد بر روی این چک بنویسد که برای چه آن را در اختیار شرکت گذاشته است! در عمل این چک یا سفته یک "آتو" در دست آن شرکت است که هر موقع دلش خواست کارمند را توسط آن تهدید کند. البته من به شرکت ها بدبین نیستم و نمی گویم هر شرکتی چک دریافت می کند برنامه ریزی کرده است تا توسط آن چک کارمندان خود را تهدید کند، ولی حرف من این است که در عمل، با توجه به شرایط، اگر شرکت بخواهد دستش برای آزار و اذیت کارمند باز است.


سوال آخر این است که با توجه به نکات منفی ذکر شده، چرا کارمندان می پذیرند زیر بار همچین ذلتی بروند!؟ متاسفانه شاید جواب این سوال واضح باشد: آن قدر شرایط بازار کار بد است که شرکت ها هر طور دوست داشته باشند شرایط استخدام را تنظیم می کنند. هر کارمندی هم که معترض باشد و راضی نباشد زیر بار این ذلت برود، به راحتی کنار گذاشته می شود و ده ها نفر در صف هستند که حاضرند با پذیرش ذلت جای او را بگیرند. ناگفته نماند که پای درد و دل های شرکت ها هم باید نشست که کارمندان ناشایست چه بلاها سر آن ها آورده اند.


از وقتی که با پدیده ی دریافت چک و سفته توسط شرکت های خصوصی در ایران آشنا شده ام، ناراحت ام. چندی پیش برادرم برای مصاحبه ی کاری به یک شرکت خصوصی رفته بود. آن ها هم گفته بودند که او را به شرط دادن یک چک به مبلغ 25 میلیون تومان استخدام می کنند. برادرم که اکثر عمرش را در خارج از ایران زندگی کرده است به من زنگ زد تا در مورد این موضوع از من سوال کند. من هم نکات فوق را برایش گفتم. او هم مثل من بسیار از این ذلت متعجب شده بود و استیصال خودش را در یک جمله بیان کرد:
I hate this country

گرچه این واکنش آنی و در شرایط خشم بود، ولی کاملا حس او را درک می کردم. کسی که با روحیه آزادگی زندگی کرده باشد، با این نوع برخورد سرخورده می شود.


در این مدت کوتاه مساله ی چک ضمانت کمابیش در فکرم بوده است. هفته ی گذشته فکرهایم را جمع و جور کردم و تصمیم گرفتم برای مدیر عامل یکی از شرکت های خوب این مرز و بوم نامه ای بنویسم. نامه ای که نوشتم به مسائل مختلفی می پرداخت که خارج از بحث فعلی است. به همین دلیل فقط قسمت مربوط به "چک ضمانت" را برای شما دوستان نقل می کنم. برای حفظ احترام این شرکت محترم، اسم آن را از این  نوشتار حذف می کنم. همچنین تاکید دارم که این شرکت بسیار اخلاقی است و با گرفتن چک هرگز کارمندان خودش را مورد تهدید بی جا و یا اذیت و آزار قرار نداده است. ولی در هر صورت، روحِ دریافت چک از کارمندان به نظر این جانب غلط است و به همین دلیل به آن پرداختم:


"... با پدیده ای رو به رو شده ام که به جرات می گویم فرسنگ ها با روحیه ی جهان اول و حرفه ای گری در تضاد است: و آن عبارت است از چک تضمین گرفتن هنگام استخدام. گرچه این اپیدمی در بسیاری از شرکت های ایرانی رواج دارد ولی چقدر عالی است اگر شرکت شما در انهدام این سنت ناپسند پیشقدم شود. البته دریافت کردن چک تضمین می تواند یک قانون داخلی شرکت باشد و هر شرکت حق دارد قوانین داخلی خود را تعیین کند. ولی اگر به کُنه این رسم دقت کنیم متوجه می شویم نوعی ذلت است که بر کارمند تحمیل می شود. به نظر من دریافت این چک نوعی درخواست از کارمند است که آزادگی خود را بفروشد و حاکی از یک نوع بدبینی به نیروی انسانی است... راه صحیح این نیست که با گرفتن دست آویز کارمند ها را "مجبور" به ماندن کنید. بلکه راه صحیح و انسانی این است که آن ها را راضی نگه داشته و با آن ها به گونه ای رفتار کنید که آن ها رابطه ای عاطفی و سالم با شرکت برقرار کرده و احساس درونی تعلق کنند. شما که با کشورهای پیشرفته دنیا ارتباطات زیادی دارید حتما می دانید که گرفتن چک به صورت "گرو" چقدر به دور از انتظار و به دور از کرامت انسانی است. در هر صورت، با توجه به کیفیت بالای فضای شرکت و شخصیت عالی مدیران و کارمندان این شرکت، بنده توقع والاتری از این مجموعه دارم"


به امید روزی که ما کارمندها آن قدر برای خودمان ارزش قائل باشیم که شرکت هایی که دریافت چک ضمانت را الزامی می کنند با موقعیتی رو به رو شوند که هیچ کس حاضر نباشد برای آن ها کار کند.

برچسب‌ها: ایران، فرهنگ، قانون


ابزار امتیاز دهی


1 2 3 4 5 ... 181 >>