X
تبلیغات
رایتل

301040 وَوَاعَدْنَا مُوسَى ثَلاَثِینَ لَیْلَةً...

و با موسى 30 شب وعده گذاشتیم و آن را با 10 شب تکمیل نمودیم به این ترتیب میعاد پروردگارش 40 شب تمام شد... اعراف142


شنبه 30 بهمن‌ماه سال 1389 ساعت 20:07

649. توجیه دروغین استفاده از بمب اتم


در ماه آگوست (اوت) سال 1945، ایالات متحده ی آمریکا از سلاحی به نام بمب اتم استفاده کرده و در فاصله ی چند روز بعد با به کار گیری بمب مشابه دیگری در دو شهر هیروشیما و ناکازاکی ژاپن حدود دویست هزار شهروند را نابود کرد. تا به آن روز، بشر سلاحی به این قدرت ندیده بود. صدها هزار زن و بچه در چند ثانیه به گونه ای سوختند که بسیاری اسم آن را "تبخیر" گذاشتند. تا به امروز هم، آثار منفی تشعشعات اتمی در مردم آن مرز و بوم دیده شده، و به عنوان مثال کودکان نارس به دنیا می آیند.

از آن جا که هیچ عقلی حاضر به پذیرفتن این فاجعه نیست، با تبلیغ بسیار گسترده، آمریکا تلاش کرد توجیهی را در بین بسیاری از مردم دنیا رواج دهد. تا به امروز، این توجیه توانسته آن قدر گسترش پیدا کند که بسیاری از مردم، دیگر به این رخداد فاجعه آمیز حتی انتقاد هم نمی کنند. توجیه این گونه است که می گویند: "اگر آمریکا از آن «دو» بمب استفاده نمی کرد، جنگ جهانی همچنان ادامه می یافت و ژاپن تسلیم نمی شد. به همین دلیل برای جلوگیری از خون ریزی احتمالی بیشتر در آینده، با این حرکت و با قربانی شدن تعداد محدودی از انسان ها، جنگ جهانی که تا آن روز صد ها میلیون نفر کشته و زخمی داده بود، به اتمام رسید."

حتی اگر ادعای مورد نظر حقیقت داشته باشد، قابل قبول نیست. کشتن دویست هزار نفر بی گناه، برای جرمی که قرار است در آینده اتفاق بیافتد، با کدام یک از دستورات دینی، اخلاقی، بین المللی، یا حقوق بشر سازگار است؟ ولی همان گونه که در مقاله ی زیر خواهیم دید، ادعای این که این عمل وحشیانه جنگ را پایان داده است، ادعایی دروغین است. و فقط و فقط توجیهی است برای راضی کردن افکار عمومی جهان. تاسف آور است که میلیون ها نفر در سرتاسر دنیا بدون تحقیق، این دروغ خبیثانه را پذیرفته و ذهن خود را با این مخدر راضی کرده اند. حقیقتا باید به دست گاه های تبلیغاتی آمریکا تبریک گفت که توانسته اند یکی از بزرگ ترین جنایت های تاریخ بشریت را به اتفاقی ضروری و حتی ممدوح تبدیل کنند!

آن چه در زیر خواهد آمد، ترجمه ی قسمت هایی از مقاله ای به نام "بدترین اختراع بشر" به قلم "دوید سوانسون" (David Swanson) است که در تاریخ 2 فوریه 2011 در "سیاتل پست گلوب" (Post Globe) منتشر شد:

در آگوست (اوت) 6، 1945، رئیس جمهور آمریکا "هری اس ترومن" اعلام کرد: "شانزده ساعت پیش، یک هواپیمای آمریکایی، یک بمب بر هیروشیما که یکی قرارگاه های نظامی مهم در ژاپن است انداخت. این بمب بیش از بیست هزار تن تی ان تی قدرت داشت. این بمب بیش از دو هزار برابر از بمب "گرند اسلم" انگلستان که تا به امروز قوی ترین بمب دنیا بوده است قدرت داشت."

وقتی ترومن به آمریکا (و به دنیا) دروغ گفت که هیروشیما یک پایگاه نظامی است و نه یک شهر پر از مردم عادی، بی شک مردم دوست داشتند حرف او را باور کنند. چه کس دوست دارد به کشوری متعلق باشد که نوعی جدید از جنایت بشری را مرتکب می شود؟ وقتی هم که حقیقت را فهمیدیم (که هیروشیما شهر بوده است)، هنوز هم مستاصل بودیم. دوست داشتیم باور کنیم که جنگ منجر به صلح و خوبی می شود و این که دولت ما این بمب را برای نجات جان دیگران استفاده کرد.

پس به همدیگر گفتیم که بمب منجر به کوتاهی دوران جنگ شد و بیش از آن 200000 نفری که کشته بود، جان ها را نجات داد. ولی...

هفته پیش از استفاده از بمب، در جولای (ژوئیه) 13، 1945، ژاپن در تلگرافی به روسیه اعلام کرده بود که می خواهد جنگ را تمام کرده و به آمریکا تسلیم شود. و آمریکایی ها توسط سیستم اطلاعاتی خود از این تلگراف مطلع بودند. در نوشته های خصوصی خود، ترومن به این ماجرا به عنوان "تلگراف امپراتور ژاپن برای درخواست صلح" یاد می کند. حتی حدود سه ماه قبل از استفاده از بمب در هیروشیما، در سوئیس و پرتقال نشانه هایی از تسلیم ژاپن واضح بود. تنها اعتراض ژاپن این بود که نمی خواست تمام دستورات آمریکا را بپذیرد و به عنوان مثال امپراتور کشور خود را تحویل دهد. ولی آمریکا به بهانه ی این درخواست ها به جنگ ادامه داده و (جالب اینجاست که) بعد از استفاده از بمب اتم قبول کرد که ژاپن امپراتور خود را تحویل ندهد.

مشاور ریاست جمهور آن زمان جیمز بیرنز به آقای ترومن گفته بود که استفاده از بمب اتم به آمریکا این اجازه را خواهد داد "که شرایط اتمام جنگ ره دیکته کند"... تحقیق استراتژیک بمب آمریکا در نتیجه گیری خود نوشت: "یقینا قبل از دسامبر 31، 1945، و به احتمال بسیار زیاد قبل از نوامبر 1، 1945، ژاپن تسلیم می شد، حتی اگر بمب اتم به کار گرفته نمی شد، حتی اگر روسیه دخالت نمی کرد، و حتی اگر فتح این کشور در دستور کار قرار نمی گرفت"...

چرا ترومن توکیو را به عنوان هدف بمب اتم انتخاب نکرد؟ نه به خاطر این که توکیو یک شهر بود، بلکه به خاطر این که قبل از استفاده از بمب، توکیو در نبردهای قبلی نابود شده بود (و دیگر قابلیت به رخ کشیدن قدرت وحشتناک این بمب به صورت کامل وجود نداشت). شاید استفاده از بمب اتم برای اتمام جنگ نبود، بلکه برای یک شروع مقتدرانه جنگ سرد بود؛ و برای این که یک پیغام و تحدید علیه شوروی باشد...

وقتی ما شهرهای ژاپن را با آتش بمب های خود نابود می کردیم، مجله ی تایمز عکس یکی از شهروندان در حال سوختن را چاپ کرد و زیر آن نوشت "این تنها راه است".


پ.ن.1: کاربر "ه.ص." نوشت: «جالب اینجاست که دو بمب آمریکایی از نظر ساختاری کاملا متفاوت بودند. به بیان دیگر دو تکنولوژی متفاوت برای ساخت آنها استفاده شده بود. یکی از انها که اول ساخته شد، پسر کوچک نام داشت و یک بمب اورانیومی بود و بمب دوم که مرد چاق نام داشت یک بمب پلوتونیومی. پس مشخصا آمریکا در حال تست سلاحهای خود، مقایسه قدرت تخریبی هر کدام در واقعیت و بررسی عوارض آن پس از استفاده بر روی مردم بود. اسناد تاریخی زیادی وجود دارد که آمریکا از پزشکان ژاپنی می خواستند که تصاویرو گزارشاتی از مجروحان و حادثه دیدگان این حوادث به تفکیک ارائه دهند. حتی فیلم های معاینات این مجروحان موجود است. به هر حال آمریکا می خواست قدرت خود را به رخ بلوک شرق (چین و روسیه) بکشد و از ژاپن به عنوان یک آزمایشگاه استفاده کرد...»


ابزار امتیاز دهی



پنج‌شنبه 28 بهمن‌ماه سال 1389 ساعت 13:53

648. نطق تاریخی ترومن


آگوست، 6، 1945

رئیس جمهور آمریکا "هری اس ترومن" اعلام می کند:

"شانزده ساعت پیش، یک هواپیمای آمریکایی، یک بمب بر هیروشیما که یکی قرارگاه های نظامی مهم در ژاپن است انداخت. این بمب بیش از بیست هزار تن تی ان تی قدرت داشت. این بمب بیش از دو هزار برابر از بمب "گرند اسلم" انگلستان که تا به امروز قوی ترین بمب دنیا بوده است قدرت داشت."

ترومن می دانست که هیروشیما یک شهر عادی پر از زن و بچه و پیر و جوان است؛ نه یک قرارگاه نظامی.

On August 6, 1945, President Harry S Truman announced: "Sixteen hours ago an American airplane dropped one bomb on Hiroshima, an important Japanese Army base. That bomb had more power than 20,000 tons of T.N.T. It had more than two thousand times the blast power of the British 'Grand Slam' which is the largest bomb ever yet used in the history of warfare."

Truman -and his fellow American politicians- knew very well that Hiroshima was a city full of women, children, the young and the old; and most definately not a military base.


ابزار امتیاز دهی



سه‌شنبه 26 بهمن‌ماه سال 1389 ساعت 03:00

647. کدوم سایت خبری معروف تره؟


این یکی از سوال های اصلی هست که فکر می کنم به فکر خیلی از ما ها خطور کرده. مثلا دوست داریم بدونیم سایت خودمون چه تعداد بازدید کننده داره. برای این کار می تونیم شمارنده استفاده کنیم. ولی اگر بخوایم بفهمیم یک سایت دیگه چه مقدار بازدید کننده داره چی؟ اگر دسترسی به مشارشگر یک تارنما نداشته باشیم، آیا راهی هست که بفهمیم چند تا بازدید کننده داره؟

به عنوان مثال آیا ما می تونیم ببینیم سایت خبری "کلمه" بیشتر بازدید کننده داره یا سایت خبری "رجانیوز"؟

امشب، راهکارهایی که توی این زمینه بلد هستم رو براتون ارائه می دم. شاید براتون جالب باشه.

اولین تارنمایی که می تونین برای تخمین زدن بازدید کننده های سایت ها بهش مراجعه کنین "ترافیک استیمت" نام داره. یادتون باشه. این تارنما فقط "تخمین" می زنه و عددهایی که نشون می ده به هیچ وجه دقیق نیست. ولی حداقل رقمی که نشون می ده، می تونه کمابیش حدود مورد نظر رو نشون بده. می تونین از این لینک به این تارنما دسترسی پیدا کنین.

برای نمونه، این سایت می گوید که سایت تابناک در ماه 16 میلیون بازدید کننده دارد. و در مقایسه سایت راه سبز امید (جرس) حدود 1 میلیون بازدید کننده داره. باز یادتون باشه، این اعداد فقط تخمینی هست.

اگر هنوز مایل هستین که اطلاعات بیشتری در مورد یک سایت داشته باشین، می تونین از تارنمای "دی ان اسکوپ" استفاده کنین. از این لینک می تونین به این سایت دسترسی پیدا کنین. یادتون باشه که وقتی از این تارنما استفاده می کنین، آدرس سایت مورد نظر رو به صورت کامل وارد کنین (یعنی حتما http://www اولش یادتون نره). این تارنما حتی به شما یک تخمین از ارزش مالی سایت مورد نظر با توجه به ترافیک و آمارش هم می ده. متاسفانه یک مشکلی که وجود داره اینه که این تارنما، آمار مربوط به بعضی از سایت ها رو نشون نمی ده. مخصوصا سایت های ایرانی رو.

راه بعدی این هست که رتبه ی سایت ها رو بررسی کنیم. برای این کار می شه از تارنمای "الکسا" استفاده کرد. این تارنما، رتبه ی هر سایت رو در مقایسه با سایت های دیگه ی دنیا می ده. به عنوان مثال، پربازدید ترین سایت در دنیا گوگل هست، پس رتبه ی 1 رو داره. فیس بود رتبه ی 2 رو داره. الی آخر. از این لینک می تونین به این سایت دسترسی داشته باشین. تارنمای "الکسا" آمار جالب دیگه ای مانند محبوبیت هر سایت در هر کشور رو در اختیار شما بذاره. همچنین می تونه آمار چند سایت رو براتون با هم مقایسه کنه.

جالبه که طبق آمار این تارنما، سایت تابناک در رتبه ی 769 در دنیا قرار داره. وقتی این رتبه رو در مقایسه با بعضی سایت های دیگه در نظر می گیریم، اهمیتش قابل توجه می شه. به نظر می رسه که تابناک پربازدید ترین سایت خبری به زبان فارسی باشه. رتبه ی چند سایت خبری فارسی (به ترتیب نزولی) رو براتون می نویسم. به نظرم می شه از این رتبه ها چیزهای جالبی فهمید.

تابناک 769

فارس نیوز 1158
خبرآنلاین 1893
عصر ایران 2030
مهر 2390
ایسنا 2926
رجانیوز 3485
ایرنا 4703
صدا و سیما 4715
جام جم 5182
آینده 6028
الف 6199
همشهری 7556
آفتاب نیوز 7951
آفتاب (دات آی آر) 8013
رادیو فردا 8640
فرارو 8937

گویا 12459
ایلنا 12743
پارسینه 17478
راه سبز امید (جرس) 18568
کلمه 24476
خودنویس 56758

رادیو زمانه 110118
رهانا 207057
پارلمان نیوز 560521

به طور کلی، نوشته ی فوق فقط یک آماردهی هست و جهت گیری خاصی نداره. خوانندگان محترم هر طور که مایل هستن می تونن آمار رو تحلیل کنن.


پ.ن.1: چون یکی از دوستان تاکید داشت که سایت بالاترین خیلی مهم و پربازدید هست و غیره، رتبه ی اون رو هم براتون نقل می کنم: 3629

پ.ن.2: اثر فیلتر شدن سایت ها رو هم نباید نادیده گرفت. البته این روزها فیلتر شکن ها هم کم نیستند. کاربران خارج از کشور هم که مشکل فیلتر ندارند. نمی دونم اثر فیلتر چه قدر مهم هست. ولی خوب هست که بدونیم سایت "پیوندها" (peyvandha.ir) که همون سایتی هست که به جای سایت های فیلتر شده به نمایش در می آد، در حال حاضر در رتبه ی 643 قرار داره.

پ.ن.3: همچنین اثر درآمد افرادی که به این سایت ها سر می زنند رو هم نباید نادیده گرفت. دهک های پایین تر جامعه معمولا دسترسی کمتری به اینترنت دارند. این عامل رو نباید نادیده گرفت.


ابزار امتیاز دهی



یکشنبه 24 بهمن‌ماه سال 1389 ساعت 02:45

646. Portrayal of Iran in Hollywood Movies


Last week I gave a talk at a conference taking place at the Milad Tower Complex in Tehran, Iran. The conference was entitled Hollywoodism and it was on how Hollywood shapes and influences the thoughts and behavior of its audience. My presentation was on how public political opinion is affected by Hollywood; in particular, how Iran is referred to in several blockbuster hits.

For my blog, I’ve cut out a piece of my talk to present to you. This piece is about the case study I put forth about the movie Transformers. I gave the talk in front of fifty or so renowned filmmakers, producers, critics, university professors, journalists and others who were affiliated with the media in one way or another.

You can download the clip of my talk from this link. I'm sorry for those who have slow internet connections. The clip is nearly 20 MB in size.


The jist of my talk was that through attractive pictures, movies are able inject ideas into the hearts of minds of unsuspecting viewers. It is much easier for an individual to learn from movies than to go through thousands of pages of hard cold facts. It is too much of a chore to try to carefully understand everything; whereas it is much easier to just sit back and let the media pick and choose the thoughts that you're fed.

In the words of Donald N Wood: "Freedom, democracy, progress, economic theories, scientific concepts: these are all ideas and abstractions... The more time we spend in the right hemisphere (of the brain)--watching pictures, listening to music, and approaching life with an intuitive or holistic attitude--the less our brains will be able to manipulate written words and mathematical symbols; the less we will be able to deal with ideas, theories, abstractions, and analytic chores; the less we will be able to handle the intellectual demands of a democratic government. The problem is not that television brings us bad programming (which is what concerns most critics); the problem is that television brings us good pictures."


ابزار امتیاز دهی



جمعه 22 بهمن‌ماه سال 1389 ساعت 01:49

645. pick your poison - زهرت رو انتخاب کن


اگر برین یک بار (جایی که مشروبات الکلی نوشیده می شه) و یا در خونه ی کسی در خارج از کشور بخوان به شما مشروب تعارف کنند، امکان داره مسئول مشروبات رو به شما بکنه و بگه: pick your poison یعنی "زهرت رو انتخاب کن". و بعد شما در جواب به این سوال می تونین مشروب الکلی مورد نظرتون رو انتخاب کنین!

جالبه. توی فرهنگی که سالیان سال هست مشورب نوشیده می شه، این ماده به صورت "زهر" شناخته می شه. به کلمات هم که نگاه می کنیم، نکات جالبی رو می بینیم.

به عنوان مثال: toxic به زبان انگلیسی یک صفت هست به معنای "سمی". به همین ترتیب toxicology می شه علم سم شناسی. و عجیب نیست که بدانید کلمه ی intoxicate به چند معنی به کار می ره. یکی به معنای مسموم بودن. و یکی به معنای مست بودن.

برای هر عامل بیماری، مجموع عمر از دست رفته در نتیجه مرگ زودرس به علاوه زمان سپری شده توام با ناتوانی و معلولیت در شاخصی به اسم "بار بیماری" ارائه می شود. این شاخص "دالی" نام داره:
Dalys= disability adjusted life years

در منابع این طور هم تعریفش کردن: "تعداد سالهای زندگی با صحت و سلامت که به دلیل مرگ یا ناتوانی ناشی از ابتلا به بیماری از دست میرود."

حالا بد نیست نگاهی بندازیم به نموداری که سازمان سلامت جهانی در مورد "بار بیماری" مربوط به مشروبات الکلی در سال 2001 انتشار کرد:

اگر این عددها رو جمع بزنیم، می بینیم که طبق آمار سازمان سلامت جهانی، فقط در سال 2001 حدود 21 میلیون سال از عمر بشر در سرتاسر دنیا به دلیل مشروبات الکلی تباه شده.

جای فکر داره.


پ.ن.1: نمی دونم چرا در شب سالروز انقلاب اسلامی ایران نوشتن این مطلب به ذهنم خطور کرد! عجیبه.
در هر صورت، 22 بهمن مبارک.

پ.ن.2: کاربر «م.ر.» نوشت:
"یاد واژه  َزهرماری افتادم. انگار زبان های بشری هم قرابت معنایی خوبی با هم دارن"


ابزار امتیاز دهی


1 2 3 >>