X
تبلیغات

www.301040.tk وَوَاعَدْنَا مُوسَى ثَلاَثِینَ لَیْلَةً...

و با موسى 30 شب وعده گذاشتیم و آن را با 10 شب تکمیل نمودیم به این ترتیب میعاد پروردگارش 40 شب تمام شد... اعراف142


یکشنبه 3 بهمن‌ماه سال 1389 ساعت 00:44

۶۳۶. آزار جنسی در مترو


چند سال پیش برای اولین بار سوار مترو تهران می شدم. آن موقع به مترو در ایران عادت نداشتم و فکر می کرم مانند مترو تورنتو، یا مونوریل ونکوور، یا مکان های دیگری که تجربه کرده بودم است. از پله ها آمدم بالا (ایستگاه صادقیه پله به سمت بالا دارد) و سوار نزدیکترین واگن شدم. وقتی وارد واگن شدم با خودم فکر کردم: "چه قدر خانم ها از مترو استقبال کرده اند! ماشاالله!" رفتم گوشه ی واگن و سرم را انداختم پایین. چند ثانیه که گذشت، دیدم یکی از مامورهای مترو رو به روی من ایستاده و نگاهم می کند. گفتم: "جانم؟" گفت: "اینجا واگن خانم هاست. بفرمایید بیرون." خیلی خجالت کشیدم. اصلا فکر نمی کردم واگن هایی مخصوص خانم ها وجود داشته باشد. با صداقت کامل گفتم: "آقا من واقعا شرمندم. اصلا نمی دونستم که اینجا مخصوص خانوم هاست." آن وقت به سرعت از واگن خارج شدم و با سرافکندگی به واگن بعدی رفتم. فکر می کنم مامور مترو از قیافه ام فهمید که واقعا قصدی نداشتم.

تا چند سال بعد از آن واقعه، فکر می کردم که "واگن مخصوص بانوان" از ابتکارات کشورهای اسلامی است. زیرا تا به آن لحظه معادل این کار را فقط در کشورهای اسلامی دیده بودم؛ و در کشورهای اروپایی، آسیای شرقی، و آمریکای شمالی این ابتکار را مشاهده نکرده بودم. در یک محیط اسلامی، به نظر منطقی می رسد که برای خانم ها شرایط ویژه و مطلوبی ایجاد بشود تا بتوانند راحت تر تردد کنند. با توجه به ازدحامی که در مترو ایجاد می شود، آموزش های اسلامی ایجاد فضایی مخصوص خانم ها را تجویز می کند.

دو روز پیش با چند مقاله رو به رو شدم، که تمجید بنده از این ابتکار جامعه های اسلامی را دوچندان کرد، و منجر به این تصمیم شد که مطلبی در این باره بنویسم. در این مقاله، عبارت "آزار جنسی" به معنای تماس بدنی نامطلوب مانند مالیدن و نیشگون گرفتن است.

ظاهرا سال هاست که زن های شهرهایی مانند مکزیکو سیتی (مکزیک)، توکیو (ژاپن)، نیو یورک (آمریکا)، ریو د ژنرو (برزیل)، دهلی نو (هند) و چند شهر و کشور دیگر دنیا از آزار و اذیت جنسی در فضای مترو رنج می برند. ولی این نارضایتی معمولا خاموش مانده است. سختی کنترل آزاد جنسی در فضای مترو، برای نیروهای امنیتی کار دشواری است. دلیل های متفاوتی برای این مشکل وجود دارد. مهم ترین آن ها این که، ازدحام جمعیت تشخیص مجرم را دشوار می کند، و همچنین، یک مجرم بعد از آزار جنسی، می تواند در ایستگاه ها از مترو خارج شده و در میان جمعیت فرار کند.

در سال 2006-2007، شهر نیویورک با انتشار یک گزارش تکان دهنده، وسعت این مشکل در این شهر بزرگ آمریکایی را افشا کرد. دوستانی که مایل هستند می توانند متن کامل این گزارش را از این لینک دانلود کنند. چکیده ی آن گزارش را برایتان ارائه می دهم.

حدود 1800 نفر از کسانی که از مترو نیویورک استفاده می کنند، در یک همه پرسی شرکت کردند. از این تعداد، حدود 1200 نفر اعتراف کردند که تا به حال در مترو مورد آزار جنسی قرار گرفته اند. یعنی حدود 63 درصد از زنانی که در نیویورک از مترو استفاده می کنند، از آزار جنسی در امان نبوده اند! و از این تعداد، بیش از 90 درصد گفتند که هرگز آزار جنسی را به پلیس گزارش نداده اند. این در حالی است که سالیانه حدود 500 نفر در نیویورک به دلیل آزار جنسی در مترو، دستگیر می شوند. مشکل در حدی فراگیر است که یکی از متهمین بیش از پنجاه بار به دلیل آزار جنسی در مترو دستگیر شده است.



امروزه بسیاری از کشورها، به این نتیجه رسیده اند که واگن مخصوص خانم ها راه حل خوبی برای این مشکل است. کشورهایی مانند، برزیل، بلاروس، فیلیپین، مکزیک، هند، مصر، اندونزی، مالزی، امارات، تایوان، و ژاپن. ولی شاید این مشکل، در هیچ کشوری به اندازه ی ژاپن فراگیر نباشد. در  این کشور مشکل تا حدی است که حتی در ایستگاه های اتوبوس و رستوران ها و مکان های دیگر هم اتفاق می افتد. در یک تحقیق بیش از 70 درصد از دختران دبیرستانی توکیو گفته اند که تا به حال در مترو مورد آزار جنسی قرار گرفته اند. شهرهای توکیو و اوساکا در ژاپن هم به واگن های مخصوص بانوان روی آورده اند و جریمه های سنگینی برای متخلفین در نظر گرفته اند.

امروزه پدیده ای در توکیو ظهور کرده است که این انحراف جنسی را بیش از پیش نمایان می کند. در توکیو باشگاهی به نام "ترین کافه" پدید آمده است. حق عضویت در این باشگاه سالیانه 5000 ین، معادل حدودا 60 هزار تومان است. هر بار که یک عضو بخواهد وارد باشگاه شود، می بایست 2000 ین (حدود 25 هزار تومان) پرداخت کند. بعد از ورود به اعضا چای داده می شود. بعد از صرف چای، می توانند یک بلیط برای "یک سفر بیست دقیقه ای" خریداری کنند. قیمت هر بلیط 3600 ین (حدود 45 هزار تومان) است. در این "سفر" آن ها وارد اتاقی می شوند که دقیقا به صورت واگن مترو طراحی شده است. این واگن شامل چندین زن جوان است که گویی در حال تردد در مترو هستند. و "مسافرین" می توانند برای 20 دقیقه آن طور که مایل هستند این بانوان را آزار جنسی دهند!


گرچه شرایط در ایران ایده آل نیست، ولی این روزها هر موقع سوار مترو در تهران می شوم، عفت موجود در جامعه ی خودمان را بیش از پیش تمجید می کنم.


پ.ن.۱: نوشته ی مربوط: ۴۴۷ «زن بخرم یا ساندویچ»


ابزار امتیاز دهی