X
تبلیغات
رایتل

301040 وَوَاعَدْنَا مُوسَى ثَلاَثِینَ لَیْلَةً...

و با موسى 30 شب وعده گذاشتیم و آن را با 10 شب تکمیل نمودیم به این ترتیب میعاد پروردگارش 40 شب تمام شد... اعراف142


دوشنبه 1 اسفند‌ماه سال 1390 ساعت 19:48

753. برنامه آسیایی برای شکوفایی مدیران محیط زیست


چند روزی هست که درگیر یک همایش به اسم "برنامه آسیایی برای شکوفایی مدیران محیط زیست" هستم. در حقیقت، نمی توان اسمش را همایش گذاشت. کارگاه (ورکشاپ) هم نیست. یک چیزی میان این چیزهاست که برای دانشجوهای برجسته آسیا برای تربیت مدیرهای آینده ی محیط زیست در نظر گرفته شده است. اسم برنامه به انگلیسی عبارت است از:

Asian Program for Incubation of Environmental Leaders

این برنامه توسط دانشگاه توکیو ژاپن تنظیم شده است و سه دانشگاه دیگر -علم و صنعت هنگ کنگ، سان یات سن چین، و دانشگاه سئول کره جنوبی- در آن مشارکت می کنند.

چند ماه پیش برای شرکت در این برنامه ثبت نام کردم و برای این که انتخاب شوم، مجبور بودم از مصاحبه و رزومه دادن و این چیزها عبور کنم. خدا را شکر آن قسمت گذشت و امشب که در یک هتل در استان "گوانگجو" در جنوب چین هستم، یکی از 5 نماینده ی دانشگاهمان شده ام. کلا از میان چهار دانشگاه مذکور حدود بیست الا سی دانشجو برای شرکت در این برنامه انتخاب شده اند.

در این چند روز که از آغاز برنامه گذشته است، مشاهدات جالبی داشته ام. ترکیب این دانشجوها از کشورهای مختلف آسیای شرقی، محیط خوبی برای بررسی فرهنگ های مختلف مهیا کرده است. شما هم که من را می شناسید! عاشق این موقعیت ها برای درک کردن و‌ آشنا شدن با فرهنگ ها و مردم متفاوت هستم. نکات ارزنده ای دستگیرم شده است که به نظرم از محتوای علمی برنامه (که آن قدرها هم ارزشش بالا نیست) ارزنده تر بوده است.

تا به امشب با تک تک شرکت کننده های برنامه صحبت کرده ام و تلاش کرده ام از این موقعیت برای افزایش آگاهی ام نسبت به آن ها استفاده کنم. نگرش بچه های ژاپنی، کره ای و چینی به بعضی مسائل چه قدر متفاوت است! و در عین حال، چه تشابه های زیادی دارند. نمی دانم چه مقدار از آن چه آموخته ام را می توانم برای شما بازگو کنم - نمی دانم چه قدر وقت یا حوصله خواهم داشت. ولی امیدوارم بتوانم مقداری از آن را با شما به اشتراک بگذارم.

امشب فقط یک خاطره ی کوتاه را برایتان نقل می کنم، ولی در شب های آینده سعی می کنم بیشتر برایتان در این باره بنویسم:

رئیس برنامه (که یک استاد ژاپنی است) به همه اعلام کرد که ساعت 8:30 دم اتوبوس ها حاضر باشند. ساعت 8:35 دقیقه شد. یکی از دانشجوها هنوز نیامده بودد - یعنی دیر کرده بود. رئیس برنامه به راننده گفت: "بدون او می رویم." یاد آن سفرهای دانشجویی در ایران افتادم که وقتی رئیس برنامه می گفت فلان زمان دم اتوبوس ها باشید، تازه نیم ساعت بعد از موعد قرار سر و کله ی بچه ها یکی یکی پیدا می شد! اینجا، در میان دانشجوها (مخصوصا در میان ژاپنی ها) اصلا این اتفاق معنی ندارد. یکی دیگر از روزها بعد از مقدار زیادی کار در طول روز، تازه ده دقیقه بود که ناهار را شروع کرده بودیم. ناگهان دیدم که ژاپنی ها غذاهایشان را نیمه کاره رها کردند و در حال ترک مکان هستند. پرسیدم چرا غذاهایتان را نمی خورید؟ حتی نصف آن را هم که نخوردید. گفتند: استاد گفته است باید 15 دقیقه ی دیگر فلان جا باشیم. از این جا تا آن جا حدود یک ربع راه است. این را گفتند و غذاخوری را با کاسه های پر از غذا رها کردند...



پ.ن.1: این روزها اتفاقات بسیار مهم دیگری هم دارد در زندگی شخصی ام رخ می دهد. تمام تلاشم را کرده ام و می کنم که بتوانم با مردانگی و سرافرازی وظیفه ام را انجام دهم...


ابزار امتیاز دهی



چهارشنبه 26 بهمن‌ماه سال 1390 ساعت 06:13

752. بدون شرح



ابزار امتیاز دهی



سه‌شنبه 18 بهمن‌ماه سال 1390 ساعت 05:39

751. مقالات علمی ایران


برای چندمین سال پیاپی ایران در صدر جدول رشد علمی در جهان قرار گرفت


درست است که نمی شود تمام علم یک کشور را با استناد به مقاله های علمی چاپ شده ارزیابی کرد؛ ولی در دنیای امروز، چاپ مقاله ی علمی در ژورنال های معتبر، معیاری همگانی است، برای نشان دادن پیشرفت و پیشبرد علم. در بسیاری از دانشگاه های جهان، بدون چاپ کردن مقاله نمی توان مدرک علمی کسب کرد؛ و استادها برای ارتقاع درجه می بایست نتایج تحقیقات خود را به چاپ برسانند.

اردیبهشت ماه سال پیش برایتان نوشتم که طبق مجله ی نیو ساینتیست: "ایران سریعترین رشد علمی در دنیا را دارد و... رشد علمی ایران ۱۱ برابر نرخ متوسط کشورهای دیگر است." و در ادامه مقاله ای را ترجمه کردم که در آن عنوان شده بود: "ایران دهمین کشور در دنیا است که توانسته باشد سلول های انسانی را ایزوله کند و پنجمین کشوری است که توانسته باشد بر این سلول ها دستور نویسی کند." اگر مایل هستید می تواند *از این لینک* به آن مطلب رجوع کنید.

امروزه که در ایام دهه ی مبارک فجر هستیم، خبر مشابه دیگری در زمینه ی وضعیت علمی ایران دارم. دیشب یکی از دوستان برایم خبری از سایت علمی نیچر فرستاد که آمار سایت تامسون را گردآوری کرده بود. خبری که در این سایت منتشر شده است، در مورد تعداد مقالات علمی چاپ شده در هر کشور است. در این اطلاعیه می توان دید که ایران در سال گذشته، 17598 مقاله ی علمی در ژورنال های معتبر چاپ کرده است. این رقم از بسیاری از کشورهای دنیا مانند اتریش و پرتقال و دانمارک و نوروژ و غیره، بهتر است و ایران را در رده ی بیست و یکم دنیا قرار می دهد.

لازم به ذکر است که این رقم فقط مربوط به دانشگاه های داخل ایران است، و تحقیقات علمی ایرانیان خارج از ایران را در نظر نمی گیرد. به عنوان مثال اگر یک ایرانی در یک دانشگاه آمریکایی تحقیق کند، آمار به نام آمریکا ثبت خواهد شد. مساله ی مهم دیگر این است که، این آمار توسط ایران انتشار نیافته است و مستقیما توسط خود تامسون رویترز اندازه گیری شده (فقط مقالات معتبر را شمارش کرده اند و مقالاتی که در مجلات غیرمعتبر چاپ شده اند شمارش نشده اند). به همین دلیل دست بدخواهان در استفاده از تهمت آمارسازی بسته شده است.

اما نکته ی بسیار جالب دیگر این است که، ایران برای چندمین سال متوالی در صدر جدول "پیشرفت علمی" است. یعنی ایران هر سال نسبت به سال قبل خودش، بیشترین پیشرفت چاپ مقالات را در جهان دارد. می توان دید که با 20 درصد رشد در سال 2011، جمهوری اسلامی ایران است که در مقام اول قرار گرفته است. شاید 10 سال پیش آن قدر تولید مقالات علمی ایران کم بود، که اصلا در همچین آماری به چشم نمی آمدیم - ولی امروزه، در این راه پیشتاز هستیم.

البته می بایست مراقب بود که دچار آفت نشویم. چاپ کردن مقاله، به خودی خود هدف نیست. می توان هزارها مقاله چاپ کرد، ولی اگر این مقالات به صورت کاربردی و صنعتی به کمک مردم کشورمان نیایند، فایده ای نخواهند داشت. شاید بتوان وضعیت علمی و چاپ مقالات را به یک بخاری توصیف کرد. هر بخاری نیاز به سوخت دارد. در مثال ما، نیروی انسانی و بودجه های دانشگاه ها هستند که کار سوخت را می کنند. اگر بخاری خوب باشد، می تواند با مصرف برق، گرما تولید کند. این گرما می تواند فایده ی زیادی داشته باشد. ولی اگر بخاری در مکان مناسبی نباشد، و یا در و پنجره ی اتاق باز باشد، یا هزار و یک نکته ی دیگر که استفاده ی گرمای بخاری را دچار مشکل کند، نمی توان از این دست آورد استفاده ی بهینه کرد.

در هر صورت، این آمار نشان دهنده ی اراده ی ملی ایران در علوم است که نباید آن را نادیده گرفت. من به نوبه ی خودم، به همه ی مسئولین و دانشجویان و اساتید ایرانی تبریک می گویم. ما استعدادهای فراوانی داریم که در شرایط خوب و بد، ایران را به عنوان یکی از قطب های نوظهور و مطرح علمی جهان معرفی می کنند. این مقام مبارک همه ی شما هموطنان عزیزمان باشد انشالله.

آمار چاپ مقالات به صورت تصویری:


ابزار امتیاز دهی



چهارشنبه 12 بهمن‌ماه سال 1390 ساعت 13:57

750. زیباترین عکس


سلام ما را هم به خدا برسان...


شاید صحنه ای گویاتر برای توصیف کلمه ی "عشق" تا به حال ندیده باشم.


ابزار امتیاز دهی



یکشنبه 9 بهمن‌ماه سال 1390 ساعت 08:25

749. روند تغییر حجاب در دانشگاه


سلام به دوستان گرامی.

وقتی برای اولین بار در سن 18 سالگی وارد دانشگاه شدم، با عکسی رو به رو شدم که از همان روزهای اول -وقتی به سال بالایی ها نگاه می کردم- برایم جالب به نظر می رسید. در طول دوران تحصیلم هم روند این عکس را دیدم، هم مشاهده کردم که بعضی از افراد خلاف جهت عکس حرکت کردند (یعنی از 4 به 1 رفتند). بعضی ها هم ثابت مانند و تغییری نکردند.

حالا به نظر شما عکس درست هست؟ دوستانی که به دانشگاه رفته اند یا هم اکنون در دانشگاه درس می خوانند، شاید بتوانند تجربه های مختلف در دانشگاه ها و شهرهای مختلف را ارزیابی کنند. اگر این پدیده واقعا اتفاق می افتد، به نظر شما دلیلش چیست؟ آیا سستی افراد در برابر فشار اجتماعی است؟ آیا نیاز افراد به "جذاب" بودن در فضای مختلط دختر-پسر است؟ آیا دور دیدن چشم پدر و مادر، و یا کاهش نفوذ آن ها در این سن از زندگی است؟ آیا ضعیف شدن ایمان است؟

در ضمن، اگر فکر می کنید روند نشان داده شده در عکس غلط هست، توضیح دهید که به نظر شما چرا بعضی ها تصور می کنند که درست هست؟می دانم که چند نفر از خواننده های این وبلاگ، کسانی هستند که از 1 به 4 رفته اند. امیدوارم این دوستان بیاید و بگویند مشاهده ی شخصی آن ها چه بوده است.


ابزار امتیاز دهی


1 2 >>