301040 وَوَاعَدْنَا مُوسَى ثَلاَثِینَ لَیْلَةً...

و با موسى 30 شب وعده گذاشتیم و آن را با 10 شب تکمیل نمودیم به این ترتیب میعاد پروردگارش 40 شب تمام شد... اعراف142


پنج‌شنبه 8 تیر‌ماه سال 1391 ساعت 20:26

772. تجربه های اندونزی - ترافیک


حدود دو سال پیش برای اولین دفعه به اندونزی سفر کردم و از آن روز به بعد، برای سفر بعدی روزشماری می کردم. در میان کشورهای جنوب شرق آسیا، اندوزی برای من یک حس دیگری دارد.



دیروز صبح با پرواز مستقیم از هنگ کنگ دوباره وارد جاکارتا شدم و برای رفتن به یک کارگاه تابستانی به مدت دو هفته، به سمت دانشگاه آی تی بی در شهر باندونگ (غرب جزیره جاوا) روانه شدم.


اولین مشاهده ای که می خواهم برایتان نقل کنم، وضعیت ترافیک این کشور است. بگذارید این طور بگویم: وضعیت ترافیک اینجا انقدر افتضاح است که ایران را رو سفید می کند :)

از جاکارتا تا باندونگ حدود 150 کیلومتر است و به گفته ی افراد محلی، در حالت عادی حدود 2-3 ساعت با ماشین طول می کشد. ما این مسیر را دیروز در 6 ساعت طی کردیم! گرچه سعی کردم با خواب زمان را بگذرانم، ولی واقعا غیر قابل تحمل بود.

آخر هم وقتی با این تاخیر عظیم به مقصد رسیدیم و عذرخواهی کردیم یکی از مسئولین برنامه در اندونزی کله اش را خاراند و با لبخند گفت: در ترافیک بودید؟

گفتیم آره.

گفت: اوکی.

به همین راحتی موضوع حل شد. یعنی آن قدر ترافیک اینجا بد است که اصلا برایشان عجیب نبود که 6 ساعت در راه گیر کردیم.


ولی نکته ی جالب دیگری که مشاهده کردم این بود که ملت در ترافیک بسیار خونسرد عمل می کنند و لبخند می زنند و غیره. عجیب است. در ترافیک های دیگر دنیا (مثل تهران، و نیویورک و دهلی و غیره) افراد اعصابشان خورد می شود و بوغ می زنند و فحش می دهند. ولی این ها خیلی ساده و ریلکس و آسوده توی ترافیک عمل می کنند. انگار نه انگار. از همدیگر هم مثل آدم های عجول راه نمی گیرند و جلوی هم نمی پیچند.

کلا ملت شادی هستند. هنوز ندیدم (چه در این سفر، چه در سفر قبلی) کسی اخم یا دعوا کند اینجا.


پ.ن.1: اگر مایل به خواندن خاطرات آن سفر قبلی هستید، می توانید به این لینک ها مراجعه کنید:

۵۴۹. تجربه های اندونزی - در پناه قرآن + عکس

۵۴۸. تجربه های اندونزی - جوگجا ۳ و ۴

۵۴۷. تجربه های اندونزی - رقاص شاه

۵۴۶. تجربه های اندونزی - خود کم بینی

۵۴۵. تجربه های اندونزی - فواید و مضرات توریسم


ابزار امتیاز دهی



یکشنبه 4 تیر‌ماه سال 1391 ساعت 15:22

771. سندرم سنترفلد - تصاویر شهوانی


گری بروکس (Gary Brooks) یک روانشناس است که در ساله ۱۹۹۵ نظریه معروف خودش در مورد تاثیر مخرب تصاویر شهوت انگیز زنان بر جامعه را بیان کرد.



در کتاب خود به نامه "سندرم سنترفلد" (Centerfold Syndrome) گری بروکس تاکید می‌کند که به دلیل فراگیری عکس‌های عریان و هوس انگیز از زنان خسارت زیادی هم به مردان و هم به زنان وارد میشود. او استدلال می‌کند که در فرهنگ رایج مردم تعلیم داده میشوند که می‌بایست بدن زن‌های زیبا در معرض قرار گیرد، افشا شود، و مورد لذت بصری قرار گیرد. او این پدیده را "بیماری تصاویر هوس انگیز" می‌نامد و آن را به پنج قسمت تقسیم می‌کند: اطفاء شهوت با نگاه، نگاه ابزاری به زن، نیاز به اعتبار جنسی‌، جام‌پنداری زنان، و ترس از صمیمیت حقیقی‌.


گرچه جامعه ایران هنوز در مراحل گذر در مشکلات اینچنینی در دنیای مدرن می‌باشد، ولی‌ مفید می‌دانم که در این نوشته نظریه او را خلاصه کنم تا دوستان قدر و ارزش بعضی‌ از تعالیم اخلاقی‌ و دینی جامعه ایران را بیشتر بدانند. 


اطفاء شهوت با نگاه:

اطفاء شهوت با نگاه یعنی‌ بازی با احساسات جنسی مردان از طریق به نمایش گذاشتن بدن زنان جذاب در تبلیغات، چاپ و رسانه ها برای جلب و حفظ توجه آنها. در دنیای امروز نگاه کردن به زن‌ها عیب نیست، و با مرور تعالیم اجتمایی‌ (در فیلم و موسیقی‌ و تلویزیون و غیره) متوجه می‌شویم که مردان هر روزه تشویق به نگاه کردن و لذت بردن از تصویر زنان میشوند. این پدیده در مردان انتظار غیر واقعی‌ در مورد ظاهر زنان ایجاد می‌کند و منجر به توقع بیجا میشود. در این صورت هرچقدر که همسر یک مرد تلاش کند او را جذب کند، همواره توقع‌های دست نیافتنی وجود خواهد داشت که منجر به سردی روابط در طرفین میشود.


نگاه ابزاری به زن:

هنگامی که زن‌ها تبدیل به ابزار شده و بر اساس ویژگی‌‌های ظاهری ارزشگذاری میشوند، آنها در واقع تبدیل به یک قالب فیزیکی‌ شده که همواره تشویق میشوند که "تماشایی" باشند.  گری بروکس در کتاب خود خاطرنشان می‌کند که با تمرکز بیشتر بر نقش ابزاری و ظاهر زیبای زنان، دیگر زن‌های "عادی" که فراتر از زیبایی‌ ظاهر نیاز‌ها، افکار، و احساسات دارند، برای مردان بیش از حد پیچیده به نظر رسیده و جذابیت خود را از دست میدهند. در این حالت مردان بیش از اینکه بخواهند ارتباط انسانی‌ با زنان برقرار کنند، آنها را ابزار جنسی‌ می‌بینند.


 نیاز به اعتبار جنسی‌:

اگر یک مرد بر زن‌ها ارزش گذاری جنسی‌ و ابزاری کند، در این صورت هر گونه شکست در به دست آوردن زنهای شهوت برانگیز یک شکست در مردانگی مرد محسوب میشود. به عبارتی دیگر، در این صورت مردان همواره از مردود شدن خواهند ترسید و اعتبار جنسی‌ خود را در خطر خواهند دید. 


جام‌پنداری زنان:

نتیجه‌ منطقی‌ مراحل قبلی‌ این سندرم، جام‌پنداری زنان خواهد بود. یعنی‌ هر چه یک مرد بتواند زن زیباتر و شهوت بر‌انگیزتری به دست آورد، اعتبار بیشتری کسب خواهد کرد. در همین راستا، هر چه تعداد جام‌های او بیشتر باشد، اعتبار بیشتری دارد. هیچ وقت یک جام کافی‌ نخواهد بود و لحظه‌ای که یک زن شهوت بر‌انگیزتری مشاهده شود، زن قبلی‌ ارزش خود را از دست میدهد.


ترس از صمیمیت حقیقی‌:

آخرین عنصر این سندرم ترس از صمیمیت واقعی است که  از دوران جوانی آغاز می شود. به جوان آموخته میشود که او می‌بایست ارزش خود را در تسخیر جنسی‌ زنان پیدا کند و احساساتی‌ یا عاشق بودن خصلت‌هایی‌ زنانه است. یک مرد "واقعی‌" می‌بایست رقابت کند تا در میان زن‌ها مطلوب باشد و بیشترین دستاورد جنسی‌ را بیابد. هم‌چین مردی، دیگر قادر نخواهد بود که روابط معنا‌دار و عاطفی عمیق با جفت خود برقرار کند.


پ‌.ن.۱: برای مطالعه بیشتر در مورد این نظریه میتوانید به *این لینک* مراجعه کنید (انگلیسی‌).

پ‌.ن.۲: "به مردان مومن بگو چشمهای خود را از نگاه به نامحرم فرو گیرند و فروج خود را حفظ کنند این برای آنها پاکیزه تر است،خداوند از آنچه انجام می دهید آگاه است... و به زنان مومن بگو که چشمان خویش فروگیرند و دامان خود نگه دارند و زینتهای خود را جز آن مقدار که پیداست آشکار نکنند و مقنعه های خود را تا گریبان فرو گذارند و زینتهای خود را آشکار نکنند، جز برای شوهر خود..." سوره نور، آیه ۳۰-۳۱


ابزار امتیاز دهی


<< 1 2