X
تبلیغات
رایتل

301040 وَوَاعَدْنَا مُوسَى ثَلاَثِینَ لَیْلَةً...

و با موسى 30 شب وعده گذاشتیم و آن را با 10 شب تکمیل نمودیم به این ترتیب میعاد پروردگارش 40 شب تمام شد... اعراف142


دوشنبه 24 تیر‌ماه سال 1392 ساعت 19:15

834. قدیمی ترین مسجد چین - مسجد هواشنگ


مسجد هواشنگ (به چینی: 怀圣寺)‏ واقع در شهر گوانگچو (که به نام مسجد سپیدخانه هم شناخته می‌شود) با قدمتی بالغ بر ۱۳۰۰ سال، یکی از قدیمی‌ترین مساجد چین است. اگر تواریخ این مسجد درست باشد، نه تنها این مسجد یکی از قدیمی ترین مسجد های چین می باشد، بلکه در دنیا هم، کمتر مسجدی وجود دارد که قدمتی طولانی تر داشته باشد. برخی معتقدند که در زمان عثمان، هیئتی برای تبلیغ دین اسلام وارد چین شده و با امپراطور سلسله تانگ نیز ملاقات کرده‌است. ابی وقاص در صدر اسلام با یک گروه ۴۰ نفره از مسلمانان از طریق دریا وارد جنوب چین در شهر کانتون شده و مجموعاً سه بار بین ایران و چین مسافرت کرده‌است. مطابق دست‌نوشته‌های موجود در مسجد، این بنا توسط سعد بن ابی وقاص ساخته شده‌است. این مسجد در سلسله تانگ و یا اوایل سلسله سونگ موجود بوده‌است و به مراتب تا به امروز بازسازی شده است.


{لینک} توضیحات ویکی پدیا (انگلیسی) در مورد این مسجد

{لینک} توضیحات سایت مسافرتی تریپ ادوایزور (انگلیسی) در مورد این مسجد







پ.ن.1: رمضان همگی مبارک باشد انشالله. دعا برای ما فراموش نشود!

پ.ن.2: دیروز از پکن به هنگ کنگ برگشتم و دوباره به وبلاگ دسترسی مستمر دارم

پ.ن.3: متشکر از کاربرهایی که احوال ما را در غیابمان پرسیدند

برچسب‌ها: چین، تاریخ، اسلام


ابزار امتیاز دهی



جمعه 14 تیر‌ماه سال 1392 ساعت 14:22

833. سفر به پکن - میدان تیانامن


با اجازه ی دوستان فردا صبح روانه ی پکن و همچنین شهر تیانجین خواهیم بود. به مناسبت این سفر، یک قطعه از تاریخ که به نظرم جالب آمد را با شما به اشتراک می گذارم:


به صورت سنتی، جامعه ی چین یک جامعه ی فئودالی (ارباب رعیتی) بوده است. در سال 1949 کشور نوین "جمهوری جلق چین" توسط مائو رسما پایه گذاری شد، و اعلام شد که این کشور قرار است از پیشینه ی امپریالی خودش منفک باشد و یک جامعه ی سوسیالیست برای عموم مردم پایه گذاری کند. در همین سال، ساختن بزرگترین میدان جهان به وسعت بیش از چهارصدهزار متر مربع (400000) شروع شد. هدف از ساختن این میدان، درست کردن مکانی بود تا "خلق" بتوانند در آن گرد هم بیایید.

به گفته ی یکی از معمارهای این بنا: "پکن قدیم معکس کننده ی یک نظام ارباب رعیتی بود... نیاز بود که ما آن را تغییر دهیم، ما می بایست (با تاسیس این میدان) پکن را تبدیل به پایتخت کشور مردم-محور چین می کردیم"


میدان تیانامن:

برچسب‌ها: چین، سفر، تاریخ


ابزار امتیاز دهی



شنبه 8 تیر‌ماه سال 1392 ساعت 14:37

832. فروش رأی ریاست جمهوری


نظر شما در مورد فروش رای چیست؟


در همین انتخابات ماه گذشته، در اینترنت آگهی فروش رای توسط یک کاربر ایرانی را دیدم. قیمت فروش رای 99 یورو اعلام شده بود و کاربر مورد نظر، این توضیحات را داده بود:


"با توجه به تصمیم شخصی اینجانب برای عدم شرکت در انتخابات و نظر به تمایل برخی از هموطنان به شرکت در انتخابات ولی عدم امکان حضورشان پای صندوقهای رای، رای خود را که در حوزه‌ی پاریس روز جمعه ۲۴ خرداد به صندوق خواهد افتاد را برای حراج قرار میدهم. قیمت پایه بر اساس حداقل سه ساعت زمانی که صرف رفت، انتظار، رای دادن و برگشت خواهد شد و از قرار ساعتی ۳۳ یورو که حقوق بنده میباشد گذاشته شده است و هزینه‌ی روانی رای دادن برای اینجانب به عنوان شخصی که قصد این کار را نداشتم جهت کمک به هموطنان عزیز در نظر گرفته نشده است. رای به نام هر کاندیدایی که مورد نظر شما باشد به جز آقای جلیلی نوشته خواهد شد و از تعرفه‌ برگ با اسم کاندیدای شما عکس با موبایل گرفته خواهد شد و به عنوان مدرک حداکتر تا شامگاه جمعه برایتان ارسال خواهد شد، اگر شرایط امنیتی سفارت اجازه دهد، از کل پروسه فیلم نیز خواهد گرفته شد ولی به دلیل عدم اطمینان از امکان فیلم‌برداری، تضمین فقط برای عکس خواهد بود. قابل ذکر است که شعبه‌ های خارج از کشور از سابقه‌ خوبی در شمارش آمارا برخوردارند، هرچند تضمین شمرده‌ شدن رایتان از دست اینجانب ساخته نیست و در صورت ‍ظن به عدم شمارش آرا مبلغ عودت داده نخواهد شد. به امید پیروزی کاندیدای مورد نظرتان"


این هم عکس از صفحه ی اینترنتی مورد نظر (برای بزرگ کردن روی آن کلیک کنید):



به نظر شما، آیا پیشنهاد فروش این کاربر با افرادی که با دریافت سیب زمینی و پیاز به کاندیدای مورد نظر رای می دهند، فرقی می کند و یا یک مدل شیک و پیشرفته از همان پدیده است؟ آیا می شود رای دادن به گزینه ی مورد نظر را به دلیل دریافت یارانه محکوم کرد ولی این کار (یعنی فروش اینترنتی رای) را حق طبیعی یک انسان در دنیای مدرن دانست؟ چهارچوبی که ما در این پدیده های این چنینی را محکوم و یا جایز می دانیم چیست؟


در هر صورت، به نظر این جانب، پدیده های این چنینی بیش از هر چیز بیانگر چالش های فلسفی و مسائل نوینی که در دنیای مدرن به وجود می آید را نشان می دهد. تکنولوژی همراه خودش فرهنگ نوین هم می طلبد. مانند فرهنگ استفاده از تلفن همراه که سال ها پیش برای هم میهنان ما پدیده ای جدید بود.


دوران هیجان انگیزی است. فرهنگ استفاده از اینترنت و تکنولوژی های سایبری، پدیده ای است که در دنیای مدرن به صورت روزانه شکل می گیرد و تعریف و بازتعریف می شود. ما در دنیایی زندگی می کنیم که هم در حال "خلق" تکنولوژی جدید و هم "تعریف" استانداردهای استفاده از آن است. وقتی ماه گذشته فاش شد که دولت آمریکا از تمام کاربران اینترنتی جاسوسی می کند (که اتفاقا جاسوسی از کاربران اینترنتی ایران در صدر لیست قرار داشت)، همین گونه سوال ها مطرح شد. اخلاق صحیح استفاده از تکنولوژی های جدید را چه کسی و چگونه تعریف می کند؟ دنیای جدید و قوانین حاکم بر آن در حال شکل گیری است، و ما در این میان اولین نسلی هستیم که آن را مشاهده و تجربه می کنیم. خدا آخر و عاقبت همه را ختم به خیر کند انشالله.

برچسب‌ها: انتخابات، ایران، فرهنگ


ابزار امتیاز دهی



دوشنبه 3 تیر‌ماه سال 1392 ساعت 16:49

831. رسانه های آمریکا در دست چه کسانی است؟


روزنامه نیویورک تامیز امروز نوشت که به صورت روزافزون، روزنامه ها، مجله ها، و گویندگی تلویزیون آمریکا توسط انگلیسی ها اداره می شود (لینک):


Mr. Oliver is filling in for Jon Stewart, who is directing a film this summer. We could dwell on the oddity of a British comedian replacing the host of a deeply American show, except that everywhere you look in the United States media landscape, you find people from that small island... The list goes on, but the point is made: when it comes to choosing someone to steer prominent American media properties, the answer is often delivered in a proper British accent.


البته شاید سوال مهم این باشد که چرا روزنامه نیویورک تایمز به همین مقدار بسنده کرده است؟ چرا این روزنامه ی پرتیراژ در مقاله ی خود، فقط به گویندگان و مدیران میانی روزنامه ها و کانال های تلویزیون اشاره کرده است و در مورد مدیران عالی رتبه حرفی نزده است؟


مدیران بالا دست از کجا می آیند؟ صاحب امتیازان اصلی روزنامه ها و کانال های تلویزیون چطور؟ آیا آن ها افرادی عادی با پیشینه ای معمولی هستند؟


بد نیست نگاهی به یک مقاله مهم بیاندازیم:


تیتر مقاله:

"هفت یهودی آمریکایی، اکثر رسانه های آمریکا را در دست دارند" (لینک)


Today, seven Jewish Americans run the vast majority of US television networks, the printed press, the Hollywood movie industry, the book publishing industry, and the recording industry. Most of these industries are bundled into huge media conglomerates run by the following seven individuals:

 

Gerald Levin, CEO and Director of AOL Time Warner

 Michael Eisner, Chairman and CEO of the Walt Disney Company

 Edgar Bronfman, Sr., Chairman of Seagram Company Ltd

 Edgar Bronfman, Jr, President and CEO of Seagram Company Ltd and head of Universal Studios

Sumner Redstone, Chairman and CEO of Viacom, Inc

 Dennis Dammerman, Vice Chairman of General Electric

 Peter Chernin, President and Co-COO of News Corporation Limited

 

Those seven Jewish men collectively control ABC, NBC, CBS, the Turner Broadcasting System, CNN, MTV, Universal Studios, MCA Records, Geffen Records, DGC Records, GRP Records, Rising Tide Records, Curb/Universal Records, and Interscope Records. Most of the larger independent newspapers are owned by Jewish interests as well... Vogue, The New Yorker, Vanity Fair, Allure, GQ, and Self... I could add that Michael Eisner could depart Disney tomorrow but the company will remain in the hands of Shamrock Holdings, whose principal office is now located in Israel.


مقاله چه می گوید؟


می گوید که اکثر وسائل ارتباط جمعی و منابع خبری آمریکا به دست چندین فرد آمریکایی یهودی تبار است. از والت دیزنی گرفته، تا یونیورسال پیکچرز، اکثر فیلم هایی که می بینید و یا روزنامه هایی که می خوانید، توسط یک یهودی از بالا مدیریت می شود. بد نیست بدانیم روزنامه نیویورک تامیز که از نفوذ انگلیسی ها در رسانه های آمریکایی حرف می زند، خود، در لیست روزنامه هایی است که توسط یهودی ها اداره می شود.


حدود 7 میلیارد انسان روی کره ی زمین است که فقط 15 میلیون از آن ها یهودی هستند. یعنی حدود 0.2 درصد از انسان های کره ی زمین یهودی اند. به نظر شما این گونه نفوذ چه قدرتی برای یهودیان می آورد؟ بنده شخصا علاقه ای به افسانه های تئوری توطعه ندارم، ولی این دیگر "تئوری" نیست. این یک حقیقت واضح است. یک جستجو در اینترنت می تواند اسم و رسم این مدیران بالادستی را برای هر کسی روشن کند.


خوب است یادی از یکی از گویندگان شبکه ی معروف سی ان ان به نام "ریک سنچز" بکنیم که به دلیل افشای این گونه حقایق اخیرا از کار خود اخراج شد.


ریک سنچز در یک مصاحبه (لینک) گفت: "همه ی کسانی که سی ان ان را مدیریت می کنند بسیار شبیه جان استوارت (یهودی) هستند... خیلی از کسانی که شبکه های دیگر اخبار را در دست دارند هم همین طور اند... چگونه می شود گفت که این افراد (یهودی ها) یک اقلیت مظلوم هستند؟" 


و در آخر، یک مصاحبه از محمد رضا شاه را به اشتراک می گذارم، که دیرینگی این پدیده را نشان می دهد. در این مصاحبه محمدرضا شاه می گوید که حتری رئیس جمهور آمریکا هم با اهرم های فشار اسرائیل انتخاب می شود و در ادامه می گوید (لینک دانلود فیلم):


محمدرضاشاه: آن ها (یهودی ها) قوی هستند. 

گزارشگر: یعنی چه قوی هستند؟

محمدرضاشاه: آن ها خیلی چیزها را کنترل می کنند.

گزارشگر: چه چیز را کنترل می کنند؟

محمدرضاشاه: روزنامه ها، رسانه ها...

گزارشگر: علیحضرت!

محمدرضاشاه (ادامه می دهد): بانک ها، اقتصاد... به همین مقدار بسنده می کنم! 





پ.ن.1: خانم (دکتر) مرادی از دوستان قدیمی ما در دانشگاه شریف که در حال حاضر در کانادا هستند، برنده ی مسابقه ی تخمین نتایج انتخابات وبلاگ شدند. تخمین ایشان به شرح زیر بود که کمترین خطا که کمترین واحد خطا (12.83) از میان حدس ها را داشت. جایزه ی ایشان را با پست برایشان می فرستم انشالله:

14000000 روحانی 

8000000 قالیباف 

6000000 رضایی 

2500000 ولایتی 

5000000 جلیلی 

500000 غرضی 

برچسب‌ها: یهودی، رسانه


ابزار امتیاز دهی