X
تبلیغات
وکیل جرایم سایبری

301040 وَوَاعَدْنَا مُوسَى ثَلاَثِینَ لَیْلَةً...

و با موسى 30 شب وعده گذاشتیم و آن را با 10 شب تکمیل نمودیم به این ترتیب میعاد پروردگارش 40 شب تمام شد... اعراف142


جمعه 29 خرداد‌ماه سال 1394 ساعت 10:12

913. جینیستم (آئین جین)، روزه، و سالِخانا


چند سال پیش در هنگ کنگ، در کافی شاپ دانشگاه نشسته بودم که مرد سیه چرده ای را دیدم که به نظر می رسید گم شده است. به او نزدیک شدم، سلام کردم، و پرسیدم که آیا به کمک نیاز دارد؟ او هم جواب داد که به دانشگاه آمده است و دارد تحقیق می کند که آیا این دانشگاه فضای مناسبی دارد، که دخترش از سال بعد به اینجا بیاید، یا خیر. گفتم اگر سوالی دارد من تا جایی که بتوانم به او کمک خواهم کرد و جوابش را خواهم داد. گفت که از هند آمده است، فقط برای ارزیابی دانشگاه، چون به نظر او مهم است که دخترش کجا می رود و در چه فضایی قرار می گیرد و با چه کسی نشست و برخاست می کند و... خلاصه با هم خیلی صحبت کردیم و از من بسیار متشکر بود که وقت گذاشتم و به سوال هایش با دقت جواب دادم.


در حین صحبت هایمان، بحث به اینجا رسید که او یک جینیست هست (یعنی از آیین جین پیروی می کند). من که تا به آن روز با هیچ جینیست به صورت حضوری رو در رو نشده بودم، از این فرصت طلایی استفاده کردم تا سوالاتی در مورد دینش از او بکنم و بیشتر در مورد این آیین اطلاعات کسب کنم. این یک موقعیت بسیار نادر بود، چون در کل دنیا، تعداد جین ها کمتر از 5 میلیون نفر است. یعنی کمتر از 1 درصد از مردمان این کره ی خاکی از این آیین پیروی می کنند، و من این فرصت را به دست آورده بودم که با یکی از آن ها به صورت دوستانه صحبت کنم و سوال هایم را بپرسم.


ویکی پدیا می نویسد: "آیین جین (जैन)، یکی از مذاهب نشأت گرفته در هند در قرون ۵ تا ۷ قبل از میلاد می‌باشد. آیین جین هدفش را فراهم کردن مسیری به سمت پاکسازی روحانی و رستگاری معرفی می‌کند که بر اساس اعتقادات این آیین این پاکسازی از طریق زندگی بر پایه سنت اهیمسا (پرهیز از آزار هرگونه جاندار) قابل دستیابی است. آیین جین تنها آیینی است که در آن از راهبه تا مردم عادی همه باید گیاه‌خوار باشند و از خوردن جانداران پرهیز کنند. حتی برخی از آنان از خوردن سیب‌زمینی و بسیاری از گیاهان زمینی خودداری می‌کنند، چراکه باور دارند روی سیب‌زمینی میکروارگانیسم‌هایی غیر قابل دیدن، وجود دارند که با خوردن سیب‌زمینی آن‌ها نیز از بین می‌روند." بعضی از جینیست های خاص، حتی از درخت میوه نمی کنند، و اعتقاد دارند که میوه باید خودش از درخت بیافتد تا حق داشته باشند آن را بخورند! و میوه کندن از درخت را نوعی آزار به درخت می دانند.


از آن رو که وارد ماه مبارک رمضان شده ایم، خالی از لطف نیست که در مورد روزه داری در آیین جین هم بنویسم. از آن جا که این دین بسیار به "کنترل بر خود" اهمیت می دهد، در جای جایِ آن اثری از روزه دیده می شود. در این دین بیش از 20 نوع روزه وجود دارد که می توانید لیست تفصیلی آن را از این لینک (به زبان انگلیسی) مشاهده کنید. به نظر من، جالب ترین روزه در این دین، سالِخانا (سالِخارا، یا به عبارتی سانثارا) است. این کلمه به معنای به معنای خودکشی از طریق روزه گرفتن در دین جینیسم می‌باشد. پارسایان این آئین، بهترین مرگ را، مرگ در اثر پرهیز کامل از آب و غذا می‌دانند. هر ساله حدود 240 نفر از آن‌ها داوطلبانه راه روزه را در پیش می‌گیرند تا بدین طریق، به زندگی خود پایانی نیک بخشند. به دلیل طول کشیدن انجام عمل سانثارا، فرد وقت زیادی دارد تا درباره زندگی خود بیندیشد. فرد زمانی دست به انجام چنین عملی می‌زند که به تمامی اهدافش در زندگی رسیده باشد. هدف زندگی در جینیسم در واقع تطهیر کردن کارما‌های قدیمی و جلوگیری از به وجود آمدن کارمای جدید است. رسم مشابهی با نام پرایوپاوسا در هندوئیسم وجود دارد. برای اطلاعات بیشتر می توانید به این لینک (به زبان انگلیسی) مراجعه فرمایید.


در اواخر صحبت هایم با آن آقا از من سوال کرد: خورشید غروب کرده است؟ گفتم فکر کنم بلی، چه طور مگه؟ گفت: چون من هرگز از غروب تا طلوع چیزی نمی خورم و هر وقت خورشید در آسمان نباشد روزه هستم.


پ.ن.1: از همه عزیزانی که در جلسه وبلاگ شرکت کردند تشکر می کنم. به نظرم جلسه ی خوبی بود. از بچه های "آرمان مدیا" هم تشکر می کنم که وقت گذاشتند و به صورت خصوصی فیلمشان را برای ما اکران کردند. از کاربر "همت" هم واقعا عذرخواهی می کنم که با دهان روزه، یک ساعت بعد از افطار رسید به زن و بچه اش!


پ.ن.2: حلول ماه مبارک رمضان را به همه ی عزیزان تبریک می گم. من واقعا به این حدیث از حضرت محمد (ص) اعتقاد دارم که می فرماید: لَوْ یَعْلَمُ الْعَبْدُ مَا فِی رَمَضَانَ لَوَدَّ أَنْ یَکُونَ رَمَضَانُ السَّنَة. یعنی اگر بنده «خدا» مى‏ دانست که در ماه رمضان چیست [چه برکتى وجود دارد] دوست مى ‏داشت که تمام سال، رمضان باشد. (بحار الانوار(ط-بیروت) ج 93، ص 346، ح 12)

برچسب‌ها: خاطره، عبادت، فرهنگ، رمضان


ابزار امتیاز دهی