X
تبلیغات
پیکوفایل
رایتل

301040 وَوَاعَدْنَا مُوسَى ثَلاَثِینَ لَیْلَةً...

و با موسى 30 شب وعده گذاشتیم و آن را با 10 شب تکمیل نمودیم به این ترتیب میعاد پروردگارش 40 شب تمام شد... اعراف142


پنج‌شنبه 11 تیر‌ماه سال 1394 ساعت 09:30

914. سوز و گداز در نیایش


حضرت سعدی می گوید:


دعا کن به شب چون گدایان به سوز

اگر می‌کنی پادشاهی به روز


ما دیشب توفیق این را داشتیم که با دوستان عزیزی برای افطار هم سفره بشویم. در میان جمع، خانمی بود، که گرچه خودش نمی دانست، ولی آتش ارزشمندی در دل داشت. اگر شما ظاهر او را ببینید، متوجه نمی شوید که در دل چه شوری دارد، و فقط با صحبت و درد و دل است که متوجه می شوید در پسِ این ظاهرِ، دغدغه های متعالی خوابیده است.


در این نوشتار می خواهم نیایش پرشور ابتدای مثنوی فرهاد و شیرین را به افتخار ایشان نقل کنم. ببینید وحشی بافقی چه غوغایی کرده است:


الهی سینه ای ده آتش افروز

در آن سینه، دلی و آن دل همه سوز

هر آن دل را که سوزی نیست دل نیست

دل افسرده غیر از آب و گل نیست

دلم پر شعله گردان سینه پر دود

زبانم کن به گفتن آتش آلود

کرامت کن درونی درد پرورد

دلی دروی درون درد و برون درد

به سوزی ده کلامم را روایی

کز آن گرمی کند آتش گدایی

دلم را داغ عشقی بر جبین نه

زبانم را بیان آتشین ده

سخن کز سوز دل تابی ندارد

چکد گر آب از او آبی ندارد

دلی افسرده دارم سخت بی نور 

چراغی زو به غایت روشنی دور

بده گرمی دل افسرده ام را

فروزان کن چراغ مرده ام را

ندارد راه فکرم روشنایی

ز لطفت پرتوی دارم گدایی

اگر لطف تو نبود پرتو انداز

کجا فکر و کجا گنجینه راز

ز گنج راز در هر کنج سینه

نهاده خازن تو صد دفینه

ولی لطف تو گر نبود به صد رنج

پشیزی کس نیابد زان همه گنج

چو در هر کنج صد گنجینه داری

نمی خواهم که نومیدم گذاری

به راه این امید پیچ در پیچ

مرا لطف تو می باید دگر هیچ


 اگر عزیزان در ماه رمضان سوزِ دل به دست آوردند، که به نظر من بزرگ ترین توشه ی انسان است، لطفا ما را هم از یاد نبرند. من خودم زخم خورده ی این ماجرا ام! یعنی کسی که سوزِ دل داشته است و با ندانم کاری ها و گناه های مکرر، آن را از دست داده است. دریغا که آن گوهر از دست رفته دیگر بر نمی گردد. اگر سوزِ دل دارید، قدر آن را بدانید.

برچسب‌ها: شعر، رمضان، عبادت


ابزار امتیاز دهی