301040 وَوَاعَدْنَا مُوسَى ثَلاَثِینَ لَیْلَةً...

و با موسى 30 شب وعده گذاشتیم و آن را با 10 شب تکمیل نمودیم به این ترتیب میعاد پروردگارش 40 شب تمام شد... اعراف142


دوشنبه 28 دی‌ماه سال 1394 ساعت 21:34

940. خاطره از فرودگاه آمریکا


در این نوشتار می خواهم با شما یک خاطره از "استیون کینزر" که دیروز در تارنمای پولیتیکو نقل شده است را به اشتراک بگذارم. به نظر او، حکمرانان و رسانه های آمریکا به صورت سیستماتیک از ایران یک دشمن بی شاخ و دم ساخته اند، و یک ترس غیر منطقی از ایران در جامعه ایجاد شده است. او می نویسد:

"چمدان من شبیه خیلی از چمدان های دیگر است. به همین دلیل، به عنوان کسی که زیاد سفر می کند، راهی برای تشخیص آن بر روی تسمه نقاله ی قسمت تحویل چمدان در فرودگاه پیدا کرده ام. نشانه ی چمدان من یک برچسب بزرگ و رنگی است که بر روی آن نوشته است "هتل آزادی، تهران، ایران". (ولی در سفر اخیرم به غرب آمریکا) وقتی رسیدم، نتوانستم چمدانم را بر روی تسمه نقاله پیدا کنم. سپس متوجه شدم که کسی برچسب (نشانه) را پاره کرده است! داخل چمدان نامه ای گذاشته بودند که مسئولین فرودگاه چمدانم را بررسی کرده اند. آن ها نه تنها برچسب مرا پاره کرده بودند، بلکه ساعتم را نیز از درون چمدان برداشته بودند. من نمی دانم این فقط یک دزدی توسط مسئول فرودگاه بوده است، یا این که آن ساعت مدرکی از یک توطئه ی ایرانی بوده است!"
پ.ن.1: لینک مقاله پولیتیکو: http://www.politico.com/magazine/story/2016/01/iran-demonize-evil-tehran-213539
برچسب‌ها: رسانه، غرب، آمریکا، اخبار


ابزار امتیاز دهی



دوشنبه 14 دی‌ماه سال 1394 ساعت 09:49

939. غلط در روزنامه نیو یورک تایمز


امروز که روزنامه نیو یورک تایمز را می خواندم، متوجه یک غلط اساسی در یکی از مقاله های آن شدم. همانطور که می دانید این روزنامه یکی از مهم ترین روزنامه های دنیا است که از سال 1851 تا به امروز چاپ شده است. با داشتن 117 جایزه پولیتزر، از این منظر، روزنامه نیو یورک تامیز پر افتخارترین روزنامه جهان محسوب می شود. پس از رویدادهای اخیر، اعدام شیخ نمر، و قطع رابطه عربستان با ایران، این روزنامه برای روشنگری بیشتر و تبیین اختلاف بین شیعه و سنی یک مقاله ی پرسش و پاسخ نوشته است، که تلاش دارد در آن یک توضیح ساده و اجمالی در مورد تفاوت این دو شاخه از دین اسلام ارائه دهد. ولیکن در اوایل مقاله، نویسنده نوشته است که پیامبر برای خود جانشین انتخاب نکرد، و تفاوت شیعه و سنی در این است که اهل سنت می گویند مهم این است که شورا چه کسی را به عنوان خلیفه انتخاب کند، و شیعه می گوید که چون علی فامیل پیغمبر بوده است باید خلیفه باشد! پس از دیدن این اشتباه فاحش، لازم دانستم برای این روزنامه یک ایمیل به شرح زیر تنظیم کنم. اگر در چند روز آینده جوابم را دادند، به دوستان اطلاع خواهم داد.

Dear New York Times,
I would like to bring to your attention a mistake in your Q&A article titled "How Do Sunni and Shia Islam Differ?" by John Harney:
http://www.nytimes.com/2016/01/04/world/middleeast/q-and-a-how-do-sunni-and-shia-islam-differ.html?ribbon-ad-idx=5&src=trending
The fundamental error comes near the beginning of the piece where the author states "[the prophet] died without appointing a successor to lead the Muslim community". However, this is strictly a Sunni view. It is exactly this point that the Shiites contest, but the author has mistakenly assumed it to be factual.
In fact, the main objection of Shiites is that the prophet did indeed appoint a successor, Ali, and the Sunni's betrayed the prophet's wishes. This is most pronounced in the historical event at "Ghadir Khum"
http://www.al-islam.org/ghadir/intro.htm
https://en.wikipedia.org/wiki/The_event_of_Ghadir_Khumm
It is quite ironic how a Q&A piece which is supposed to enlighten readers and inform them, has factual errors. I hope that this error is acknowledged and corrected immediately. After correcting the current article, if you think the issue still requires further elaboration, I would be willing to write you an Op-Ed piece.
Regards,
Dr. Alireza Bazargan

نیو یورک تایمز عزیز

مایل هستم که توجه شما را به یک اشتباه در مقاله پرسش و پاسخ به عنوان "سنی و شیعه چه تفاوتی دارند؟" به نوشته ی جان هارنی جلب کنم.

اشتباه بنیادین در اوایل مقاله به چشم می خورد که نویسنده می گوید "(پیامبر) بدون این که رهبری برای امت اسلامی تعیین کند از دنیا رفت". ولیکن این فقط یک نگرش سنی است. شیعیان دقیقا به این نکته اعتراض دارند که متاسفانه نویسنده به اشتباه این نکته را صحیح فرض کرده است.

در واقع، اعتراض اصلی شیعیان این است که پیامبر علی را به عنوان جانشین انتخاب کرد، ولی سنی ها به این خواسته ی پیامبر خیانت کردند. این موضوع بیش از هر جای دیگر در رویداد تاریخی غدیر خم مشهود است.

چقدر طنز آمیز است که مقاله ی پرسش و پاسخ که قرار است ابهامات را برطرف کند و برای خوانندگان روشنگری کند، دارای اشتباه تاریخی باشد. امیدوارم فورا این اشتباه را پذیرفته و آن را اصلاح کنید. پس از اصلاح اشتباه، اگر فکر می کنید مساله نیاز به توضیح بیشتر دارد، آمادگی خود را برای نوشتن یک مقاله برای شما اعلام می کنم.

با تشکر،

دکتر علیرضا بازارگان

پ.ن.1: شما هم می توانید برای این روزنامه ایمیل اعتراض آمیز بزنید. لطفا دقت فرمایید که با بی احترامی و فحاشی هیچ کاری از پیش نمی رود پس مودب و محترامه پیام دهید. آدرس های ایمیل روزنامه:
corrections@nytimes.com
nytnews@nytimes.com
letters@nytimes.com
inytletters@nytimes.com


پ.ن.2: نتیجه تلاش دوستان!

پس از چند روز خدا را شکر تلاش ها به ثمر رسید و این روزنامه به اشتباه خود اعتراف کرد. حال روزنامه نیو یورک تایمز با یک پاورقی به شرح زیر مقاله را اصلاح کرده است:

"Corrections: An earlier version of this article referred imprecisely to the Prophet Muhammad’s succession. It is a matter of dispute; it is not the case that all Muslims agree that he died without appointing a successor. (Although Sunnis believe this, Shiites believe that he chose Ali, his cousin and son-in-law.)"

«اصلاحیه: نسخه ی قدیمی این مقاله به صورت غیر دقیق به جانشینی پیامبر اشاره کرده بود. این موضوع مورد نزاع است. همه ی مسلمانان موافق نیستند که او بدون جانشین فوت شده است. (گرچه سنی ها این عقیده را دارند ولیکن شیعه ها معتقدند که او علی، پسرعمو و دامادش، را انتخاب کرده است)»

بنده هم پس از مشاهده ی اصلاحیه، این ایمیل را نوشتم:

Dear NYTimes,

Thank you for correcting the error in the article mentioned in my previous email (attached)... I thank you for the correction, and hope that such errors do not happen again.

In my opinion articles about the Sunni-Shiite divide are often biased in favor of the Sunnis in western media. The reasons for this bias are complex (mostly due to the Sunni's funding sources as well as the West's good relations with Sunni-majority countries, even their dictatorships), but over the years, I have seen the same error like the one you made appear in numerous other Western outlets as well.

For more information about the Sunni-Shiite divide, I strongly urge your staff to read unbiased books on the topic and do some reasearch to hear the Shiite side of the story as well. Lesly Hazleton's best-seller "After the prophet" would be a good book to start with (written of all people, by a British Jewish woman).

Also it is very important to realize that the Saudi Arabian version of Sunni Islam (Wahhabism) is very extreme and at odds with many Sunnis. In fact, I know many Sunnis who are closer to Shiites, than they are to Wahhabis. If extreme Sunni views such as Wahhabism are excluded, most muslims (Shiites and Sunnis) would not have many problems in getting along.

Regards,
Dr. Alireza Bazargan

نیو یورک تایمز عزیز،

متشکرم از این که اشتباه مقاله که در ایمیل قبلی به آن اشاره کردم را اصلاح کرده اید. بابت اصلاحیه از شما تشکر می کنم، و امیدوارم این گونه اشتباه ها در آینده تکرار نشود.

به نظر من مقاله های پیرامون جدایی شیعه و سنی در بسیاری از اوقات در رسانه های غربی به نفع سنی ها جانبدارانه است. دلیل این جانبداری پیچیده است (اکثرا به دلیل منابع مالی سنی ها و همچنین رابطه خوب غرب با کشورهای سنی، حتی دیکتاتوری های آن ها) ولی طی سال ها، این اشتباه به صورت مشابه مکررا در رسانه های غربی تکرار شده است.

برای اطلاع بیشتر در مورد جدایی شیعه و سنی به شدت پیشنهاد می کنم که کارمندان شما در این باره کتاب های غیرجانبدارانه مطالعه کنند و در مورد زاویه دید شیعه نیز تحقیق کنند. کتاب پرفروش لزلی هیزلتون به نام «پس از پیامبر» منبع خوبی برای شروع است (که اتفاقا توسط یک زن یهودی انگلیسی نوشته شده است).

همچنین بسیار مهم است که متوجه شوید دین عربستان صعودی (وهابیت) بسیار تندرو است و با برداشت بسیاری از دیگر سنی ها در تضاد است. در واقع، من خیلی از افراد سنی را می شناسم که به شیعه ها نزدیک ترند تا به وهابی ها. اگر عقاید تندرو سنی مانند وهابی گری حذف شوند، اکثر مسلمانان (شیعه و سنی) مشکلات زیادی برای همزیستی نخواهند داشت.

با تشکر،
دکتر علیرضا بازارگان

برچسب‌ها: اسلام، آمریکا، رسانه، غرب


ابزار امتیاز دهی



چهارشنبه 31 تیر‌ماه سال 1394 ساعت 23:10

917. مصرف سرانه مشروبات الکلی در ایران


امروز در خبرگزاری فرارو مطلبی را خواندم که در آن معاون وزیر بهداشت آمار تکان دهنده ای را بیان کرده بود. او بیان کرده است که سالانه 420 میلیون لیتر الکل در کشور مصرف می شود! با توجه به جمعیت 80 میلیون نفری، این می شود بیش از 5 لیتر در سال به ازای هر نفر! حالا خدا می داند معاون عزیز این آمار را کجا گیر آورده است و منبع حرف ها کجاست، ولی یک لحظه اگر به این عدد فکر کنیم، متوجه می شویم که واقعا چقدر زیاد است. شما دقت کنید که خانواده ی ما و بسیاری از خانواده های مذهبی اصلا لب به زهرماری نمی زنند، یعنی این 420 میلیون لیتر سرشکن می شود بین عرق خورها.



آمار در این کشور حساب و کتاب ندارد. هر کسی از یک جایی یک عدد می کشد بیرون و به عنوان آمار نقل می کند. واقعا جای تاسف است که دروس علوم انسانی و مسائلی مانند آمار و اقتصاد و مدیریت در کشور ما به عنوان دروس درجه سوم (پس از مهندسی و پزشکی) هستند. وقتی به این دروس بها داده نمی شود، خوب همین می شود دیگر! حرف های غیرقابل استناد و اعدادِ عجیب و قریب و بی سر و ته! ناگفته هم نماند که رسانه های ما (مثلا همین خبرگزاری های اینترنتی) از جمله آماتورترین رسانه هایی هستند که در دنیا دیده ام. نه توضیحی در مورد آمار ذکر شده می دهند، نه معاون وزیر را سوال پیچ می کنند که این آمار را از کجا آورده است. اخبارهای بی سر و ته نقل می کنند و گویا چیزی به عنوان روزنامه نگاری تحقیق (investigative journalism) کلا نادر است! به جای این که من این مطلب را بنویسم، همان به اصطلاح "خبرگزاری" باید در این آمار کنکاش کند!


برای  راستی آزمایی آمار، سری زدم به سازمان بهداشت جهانی  (WHO) و توانستم آمار مصرف الکل در کشورهای مختلف را از این سازمان به دست بیاورم. طبق آمارِ سازمان بهداشت جهانی، مصرف سرانه الکل در ایران 1 لیتر به ازای هر نفر است (لینک آمار). لازم به ذکر هست که سازمان بهداشت جهانی آمار قاچاق و مصرفِ غیر رسمی را هم در نظر گرفته و عددی که ذکر کرده است (1 لیتر در روز) با احتساب همه ی جوانب است. البته باید دقت کرد که آمار WHO بر حسبِ الکل خاصل بیان شده است. یعنی چی؟ یعنی این که اگر مثلا کسی 10 لیتر شراب خورده است که 30 درصد از آن الکل است، فقط 3 لیتر در آمار محسوب شده است. به عبارت دیگر، آمارِ WHO برای این که بتواند مشروبات الکلی مختلف با درجه خلوص مختلف را با هم مقایسه کند، همه را بر حسبِ الکل خالصی که در آن ها استفاده شده است سنجیده است. شاید به همین دلیل است که آمار WHO انقدر کمتر از آمار معاون وزیر است.


خوب، از بحثِ درستی یا غلطی آمار معاون وزیر که بگذریم، خوب است که مقداری هم در مورد آمار سازمان بهداشت جهانی صحبت کنیم. به لیست همه ی کشورها که نگاه بیاندازید مسائل جالبی را می بینید. مثلا اینکه استفاده از مشروبات الکلی در بعضی از کشورهای آفریقا اصلا کم نیست. یا اینکه ایتالیا (که بعضی از مرغوب ترین شراب ها را تولید می کند) کمتر از کشورهای همسایه خودش مثل اتریش یا آلمان مشروب مصرف می کند (شاید چون مردم ایتالیا مذهبی ترند؟). کشورهای شرق اروپا هم که در مصرفِ الکل از همه ی دنیا مثل میگ میگ جلو زده اند. جالب است که در همان گزارش سازمان بهداشت جهانی که آمارِ مصرف الکل در آن ذکر شده است، چندین صفحه به مضرات و مشکلاتی که الکل در دنیا به بار می آورد اختصاص داده شده است. اصلا فکر کرده اید چرا سازمان بهداشت جهانی آمار مشروب می دهد؟ خوب دلیلش این است که مشروب یک کالای غیر بهداشتی است و به همین دلیل این سازمان مایل است که میزان مصرف آن را مطالعه کند.


آمارِ ایران هم در کنار آمار کشورهای دیگر مفهوم پیدا می کنه. طبق این آمار، مصرف الکل در ایران حدود یک دوازدهم فرانسه، یک ششم ایتالیا ، یک چهارم امارات، نصف ترکیه، و چندین برابر پاکستان و عربستان است. نتیجه گیری که من از این آمار می کنم این است: مصرف مشروب در ایران بسیار بالاتر از کشورهای اسلامی دیگری است که در آن ها مشروب غیر قانونی است. یعنی مصرف زیر زمینی و قاچاق و غیر شرعی زهرماری از کشورهای مشابه خیلی بیشتره. ولی وقتی آمارِ سرانه ایران را با کشورهای اسلامی دیگر مقایسه می کنیم که در آن ها مشروب غیر قانونی نیست (مثل امارات و ترکیه و آذربایجان)، متوجه می شویم که مصرف در ایران کمتر از این نوع کشورهاست. به عبارت دیگر، غیر قانونی بودنِ مشروبات در ایران تا حدودی موثر واقع شده است و جلوی استفاده همگانی از مشروبات را گرفته است، ولیکن به نظر می رسد مردم ایران استعداد زیادی به مصرف زهرماری دارند! یعنی اگر همین قوانین هم برداشته شود و الکل به صورت عمومی در اختیار رستوران ها و مراکز دیگر قرار بگیرد، می شود طبق آمار حدس زد که مصرف مشروب در ایران از ترکیه و کشورهای مشابه دیگر بالا بزند! این مردم شناگرهای ماهری هستند، فقط آب کم می بینند! خدا همه را هدایت کند و کلّ دنیا را از شر مشروب رهایی بخشد ان شاءالله.

برچسب‌ها: اسلام، ایران، اخبار، رسانه، قانون


ابزار امتیاز دهی



چهارشنبه 17 تیر‌ماه سال 1394 ساعت 13:43

915. گروه سخنان پندآموز در تلگرام


سلام دوستان.


در این دنیای وانفسای مجازی که از هر سو می روی با مطالب نامناسب و بی ارزش رو به رو می شوی، تصمیم گرفته ایم فضایی برای بازگو کردن مطالب شایسته به وجود آوریم.


لطفا قبل از هر چیز به قوانین گروه توجه فرمایید:


1. این گروه برای تبادل سخنان پندآموز، داستان های حکیمانه، احادیث و آیات قرآن بنا شده است. لطفا از اشتراک مطالب نامربوط خودداری فرمایید. یادمان باشد که هر مطلبی که می نویسیم توسط دهها نفر خوانده خواهد شد. پس برای وقت همدیگر احترام قائل باشیم، پیام های روزمره و غیر ضروری نفرستیم، و فقط مطالب ارزنده را به اشتراک بگذاریم.


2. این گروه برای بحث و جدل شکل نگرفته است. لطفا از هرو گونه بحث در فضای عمومی -به خصوص بحث سیاسی- شدیدا اجتناب فرمایید.


3. همه ی مطالب اشتراکی می بایست با منبع همراه باشد. مطالب بدون منبع فاقد هیچ گونه ارزشی می باشند. برای اطمینان از صحت و دقت مطالب، حتی الامکان متن عربی احادیث را نیز نقل فرمایید.


امید است که همه ی اعضا از این فضا بهره ببرند.


با تشکر

برچسب‌ها: وبلاگ، رسانه


ابزار امتیاز دهی



یکشنبه 24 خرداد‌ماه سال 1394 ساعت 14:10

912. جلسه وبلاگی، چهارشنبه، 27 خرداد


سلام دوستان


افتخار این را دارم که همه ی شما را به جلسه ی وبلاگی این چهارشنبه -که یک جلسه ی خاص خواهد بود- دعوت کنم. ما در این جلسه افتخار این را خواهیم داشت که به همراه کارگردان و تیهه کننده ی فیلم "33 سال سکوت"، این فیلم را با هم ببینیم، و پس از آن به بحث و گفتگو بپردازیم. همانطور که می دانید، جلسه برای عموم آزاد است. یعنی چه در جلسات قبلی شرکت کرده باشید چه نکرده باشید، چه پسر باشید چه دختر، چه مذهبی باشید چه غیر مذهبی، چه از نزدیک من را بشناسید چه نشناسید، فرقی نمی کند، قدمتان روی چشم. یکی از بزرگترین فایده های جلسات وبلاگی (که تقریبا 6 سال است برگزار می شود) این است که در هر جلسه با دوستان جدیدی آشنا می شویم و همچنین دوستی های قدیمی را دوباره از نو می کنیم.


آشنایی بیشتر با فیلم 33 سال سکوت:

"این فیلم روایتی است از فراز و نشیب های زندگی یک جانباز پناهنده به آلمان که علاوه بر بیان علل پناهندگی، از اعتقادات و افکار خود درباره برخورد مسئولین و مردم با مجروحان جنگ، سخن می‌گوید و سکوت 33 ساله اش را می‌شکند." تیزر این فیلم که در هفته های اخیر در محافل فرهنگی-هنری مورد توجه قرار گرفته است را می توانید از این لینک ببینید (لینک).


زمان و مکان جلسه به گونه ای تنظیم شده است که عوامل فیلم بتوانند ما را در دیدن آن همراهی کنند:

زمان جلسه: چهارشنبه 27 خرداد، شروع جلسه از ساعت 17:30، شروع پخش فیلم راس ساعت 18:00. فیلم در ساعت 19:00 به اتمام خواهد رسید و پس از آن به بحث و گفتگو خواهیم پرداخت.

مکان جلسه: اتوبان همت شرق به غرب، بعد از اتوبان ستاری، جنت آباد مرکزی (به سمت شمال)، بلوار بعثت، خیابان شانزده متری یکم جنوبی، کوچه صفرخانلو، پلاک ٦٠، واحد١، موسسه فرهنگی آرمان مدیا. تلفن: ۰۲۱۴۴۴۶۳۵۵۴

کروکی:


از آن رو که مدتی است همدیگر را در جلسات ندیده ایم، بسیار مشتاقم که تک تکِ شما عزیزان را دوباره از نزدیک ببینم. به امید دیدار.

برچسب‌ها: جلسه، رسانه


ابزار امتیاز دهی


1 2 3 4 >>